Ελ Αλαμέιν, Ηλύσια Πεδία, Καστελόριζο, Βρυξέλλες και σε μερικές εβδομάδες, Σαουδική Αραβία. Το πρόγραμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη μοιάζει με έναν πυκνό χάρτη της ελληνικής διπλωματίας: σχέσεις και συμμαχίες που χτίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια εμφανίζονται τώρα, σχεδόν η μία μετά την άλλη, στο ίδιο κάδρο και δείχνουν στην πράξη το βάθος τους.
Από το Ελ Αλαμέιν στα Ηλύσια
Η συνέχεια δίνεται αμέσως στο Παρίσι. Ο πρωθυπουργός συναντά τον Εμανουέλ Μακρόν στο Ελιζέ και στο φόντο υπάρχει ένα δεδομένο που έχει ήδη προσθέσει γαλλικό βάρος σε ένα από τα σημαντικότερα ενεργειακά projects της περιοχής. Η Meridiam έχει αποκτήσει πλειοψηφική συμμετοχή στον Great Sea Interconnector, ενώ η Nexans έχει κομβικό ρόλο στο τεχνικό σκέλος.
Πίσω από το καλώδιο υπάρχει πλέον όχι μόνο γαλλική τεχνογνωσία και πολιτική στήριξη, αλλά και άμεσο γαλλικό επενδυτικό συμφέρον. Το επόμενο βήμα είναι οι έρευνες βυθού, χωρίς ακόμη να έχει ανακοινωθεί συγκεκριμένη ημερομηνία για την πόντιση.
Η τουρκική «φωτογραφία»
Το Παρίσι έρχεται πάνω σε όσα προηγήθηκαν στην τριμερή Ελλάδας, Αιγύπτου και Κύπρου. Η κοινή διακήρυξη δεν γράφει τη λέξη «Τουρκία», όμως σε πέντε σημεία η ανάγνωση είναι καθαρή: Δίκαιο της Θάλασσας στις θαλάσσιες ζώνες, αποχή από την απειλή ή τη χρήση βίας, Κυπριακό στη βάση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, αποχώρηση όλων των ξένων δυνάμεων από τη Λιβύη και ένας ενεργειακός διάδρομος Αιγύπτου–Κύπρου–Ελλάδας–Ευρώπης.
Και εδώ τα δεδομένα έχουν τη δική τους σημασία: η Τουρκία δεν έχει υπογράψει την UNCLOS, διατηρεί το casus belli, επιμένει στη λύση δύο κρατών στην Κύπρο και έχει στρατιωτική παρουσία στη Λιβύη. Ο Αιγύπτιος πρόεδρος χαρακτήρισε την τριμερή «πρότυπο» περιφερειακής συνεργασίας, ο Νίκος Χριστοδουλίδης στάθηκε στην ενεργειακή προοπτική και ο Μητσοτάκης έδωσε τη δική του γραμμή με μία φράση: σταθερότητα δεν σημαίνει «υποχωρητικότητα ούτε ανοχή σε τετελεσμένα».
Καστελόριζο και επόμενη στάση ο Κόλπος
Μετά το Παρίσι αλλάζει εντελώς το σκηνικό. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρωθυπουργός θα βρίσκεται από την Παρασκευή έως την Κυριακή στο Καστελόριζο, με κορύφωση τις εορταστικές εκδηλώσεις της 13ης Σεπτεμβρίου.
Η συγκυρία δίνει από μόνη της τον συμβολισμό. Λίγες ημέρες νωρίτερα ο Ταγίπ Ερντογάν είχε επιλέξει να αναφερθεί στην απόσταση από το Κας προς την Ελλάδα, λέγοντας: «Αν υψώσουμε τη φωνή μας από τη δική μας πλευρά, ας πούμε από το Κας προς την Ελλάδα, θα μας ακούσουν, έτσι δεν είναι;». Την Κυριακή, απέναντι, θα βρίσκεται ο Έλληνας πρωθυπουργός.
Στις 15 και 16 Οκτωβρίου ακολουθεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και στις 24 Οκτωβρίου η δεύτερη Σύνοδος ΕΕ–Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου στη Σαουδική Αραβία. Η ημερομηνία αυτή φαντάζει ως ένα πιθανό παράθυρο και για τις επόμενες επαφές του Μητσοτάκη με τους ισχυρούς του Κόλπου, με τη Συμφωνία της Μέκκας να βρίσκεται πλέον στο φόντο των περιφερειακών ισορροπιών.
Ο ίδιος, ερωτηθείς στη ΔΕΘ για την προσέγγιση Σαουδικής Αραβίας και Τουρκίας, ήταν σαφής: η συμφωνία «δεν αλλάζει την κεντρική προτεραιότητα» της Αθήνας να διατηρεί ισχυρές σχέσεις με όλες τις χώρες του Κόλπου και προανήγγειλε επίσκεψη στη Σαουδική Αραβία «πολύ σύντομα». «Η εξωτερική πολιτική είναι πολύ πιο σύνθετη απ’ αυτό», είπε για το ενδεχόμενο η Αθήνα να πάρει αποστάσεις επειδή το Ριάντ ήρθε πιο κοντά στην Άγκυρα.
Η Μέκκα συζητήθηκε και στο Ελ Αλαμέιν. Σύμφωνα με πληροφορίες, το μήνυμα που ήρθε από την αιγυπτιακή πλευρά ήταν ότι οι νέες περιφερειακές ισορροπίες δεν αλλάζουν ούτε τη σταθερότητα ούτε το ειδικό βάρος της τριμερούς σχέσης με Ελλάδα και Κύπρο.
