Τη μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου εόρτασε μεγαλοπρεπώς η Ιερά μας Μητρόπολη, το διήμερο 25-26 Οκτωβρίου, με την πληθωρική συμμετοχή του πιστού λαού μας.
Στον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος χοροστάτησε στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Αλμυρού, παρουσία του Δημάρχου Αλμυρού κ. Δημητρίου Εσερίδη, εκπροσώπων των Στρατιωτικών και Αστυνομικών Αρχών και πλήθους προσκυνητών.
Στο κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε αρχικά στο πρόσωπο του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος, αν και νέος στην ηλικία και με λαμπρή σταδιοδρομία στο αυτοκρατορικό στράτευμα, αναζήτησε την αλήθεια και τη βρήκε στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού επισημαίνοντας ότι «ο Άγιος Δημήτριος ανακάλυψε την αλήθεια που νοηματοδοτεί τη ζωή, δίνει απαντήσεις στα μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα και οδηγεί τον άνθρωπο στην προσφορά προς τον συνάνθρωπο». Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην αγάπη του Αγίου προς τους νέους, τονίζοντας ότι «ο Δημήτριος ήξερε να μιλά τη γλώσσα των νέων. Και η γλώσσα των νέων δεν είναι απλώς λέξεις, αλλά νοήματα. Χρειάζεται να ξέρεις να σιωπάς για να τους ακούσεις και, κυρίως, να διαθέτεις το παράδειγμα της ζωής σου για να σε εμπιστευθούν».
Συνεχίζοντας, ο Σεβ. Ιγνάτιος υπογράμμισε ότι ο Άγιος Δημήτριος κατόρθωσε να συγκροτήσει γύρω του μια αληθινή κοινότητα πίστεως, αγάπης και ενότητας, προσφέροντας στους νέους της Θεσσαλονίκης όχι απλώς μια διδασκαλία, αλλά τον ίδιο τον Χριστό. «Αυτό είναι η Εκκλησία του Χριστού: μια κοινότητα ειρήνης, αγάπης και ενότητας, στην οποία ο άνθρωπος αισθάνεται ότι ανήκει, ότι αγαπά και αγαπιέται. Αυτό αναζητούν και οι νέοι σήμερα: την αλήθεια, την εμπιστοσύνη, την αληθινή φιλία και ανθρώπους που είναι έτοιμοι να προσφέρουν και να θυσιαστούν για τον άλλον».
Ακολούθως, ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας αναφέρθηκε στο παράδειγμα του Αγίου Νέστορος, ο οποίος, με την ευχή του Αγίου Δημητρίου, στάθηκε άφοβα απέναντι στη βία και την τρομοκρατία της εξουσίας. Επεσήμανε ότι «η βία μπορεί πρόσκαιρα να τρομοκρατήσει και να επιβληθεί, ποτέ όμως δεν προσφέρει πραγματικές λύσεις. Η αληθινή νίκη βρίσκεται στην υπέρβαση του φόβου. Όταν ο άνθρωπος δεν φοβάται και δεν απελπίζεται, έχει ήδη νικήσει». Καλώντας τους πιστούς να αντισταθούν σε κάθε μορφή βίας και εκφοβισμού, επιλέγοντας την αλήθεια, τη δικαιοσύνη και την ειρηνική συνύπαρξη.
Στη συνέχεια, ο Μητροπολίτης μας έστρεψε τον λόγο του στην ευθύνη των μεγαλυτέρων απέναντι στη νέα γενιά, επισημαίνοντας ότι «το μεγάλο ερώτημα δεν είναι πάντοτε τι κάνουν οι νέοι, αλλά τι είμαστε εμείς έτοιμοι να τους προσφέρουμε. Είμαστε έτοιμοι να τους δώσουμε αληθινά τον Χριστό; Μπορούμε να ξαναβρούμε τη γλώσσα τους και να γίνουμε παράδειγμα προς μίμηση;». Ως χαρακτηριστική απάντηση στο ερώτημα αυτό παρουσίασε την πρόσφατη χειροτονία του π. Νικολάου, ενός νέου ανθρώπου που ανατράφηκε πνευματικά στην ενορία του Αγίου Δημητρίου Αλμυρού και επέλεξε να επιστρέψει στον τόπο του, προκειμένου να διακονήσει την Εκκλησία και τους συμπολίτες του. «Αυτή είναι η απάντηση της Εκκλησίας: μια ζωντανή ενορία, που εμπνέει τους νέους να αγαπήσουν τον Χριστό, τον τόπο τους και τον συνάνθρωπο, επιλέγοντας τη διακονία αντί της προσωπικής προβολής». Παράλληλα, τόνισε την ανάγκη να προσφέρουμε στους νέους ουσιαστική παιδεία, αληθινή δικαιοσύνη, ανιδιοτελή αγάπη και το ζωντανό παράδειγμα της ζωής μας, υπογραμμίζοντας ότι «οι νέοι έχουν ανάγκη τη ζεστασιά της οικογένειας, την ασφάλεια της κοινότητας και τον σεβασμό της προσωπικότητάς τους. Πρέπει να τους πείσουμε ότι η βία δεν μπορεί να επιτύχει τίποτε ουσιαστικό. Ο δρόμος είναι ο διάλογος, η συνύπαρξη, η συμπόρευση και η ενότητα».
Ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του, ο Σεβ. Ιγνάτιος αναφέρθηκε στον θρησκευτικό φανατισμό, με αφορμή πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση εναντίον Ορθοδόξων Χριστιανών, οι οποίοι, σύμφωνα με όσα ανέφερε, είχαν συγκεντρωθεί σε ναό για την εξόδιο ακολουθία προσφιλούς τους προσώπου. Ο Σεβασμιώτατος καταδίκασε απερίφραστα την αποτρόπαιη αυτή πράξη, επισημαίνοντας ότι «μια τέτοια επίθεση δεν αναδεικνύει κύρος και ισχύ, αλλά δειλία και θρησκευτικό φανατισμό. Δυστυχώς, πολλές φορές ακόμη και η θρησκεία μπορεί να μετατραπεί σε όπλο. Ο θρησκευτικός φανατισμός είναι η χειρότερη μορφή φανατισμού». Κάλεσε δε τους πιστούς να προσευχηθούν για την ανάπαυση των θυμάτων και την παρηγοριά των οικογενειών τους, υπογραμμίζοντας ότι «οφείλουμε επιτέλους να μάθουμε να ζούμε ειρηνικά πάνω στη γη που μας χάρισε ο Θεός, να αρνηθούμε τη βία, να επιλέξουμε τον διάλογο και να μην υποκύψουμε ποτέ στον φόβο. Ενωμένοι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε κάθε δυσκολία».
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος επαίνεσε τον εορτάζοντα Δήμαρχο Αλμυρού κ. Δημήτριο Εσερίδη, εκφράζοντας τις εγκάρδιες ευχές του για την ονομαστική του εορτή.
Ανήμερα της εορτής, ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε του Όρθρου και τέλεσε την πανηγυρική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Βόλου, παρουσία μεγάλου πλήθους πιστών. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας τέλεσε την εις Πρεσβύτερον χειροτονία του π. Γεωργίου Μούσα. Ο π. Γεώργιος είναι 30 ετών, έγγαμος, δευτεροετής σπουδαστής της Σχολής Μαθητείας Υποψηφίων Κληρικών (Σ.Μ.Υ.Κ.) Βελλάς και προέρχεται από ιερατική οικογένεια, καθώς ο πατέρας του, π. Θεόδωρος, είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Γρεβενών.
Στην ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε αρχικά στην ιδιαίτερη πνευματική σημασία της ημέρας για τον νέο Πρεσβύτερο, καθώς η χειροτονία του συνέπεσε με την ανάμνηση της ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Γεωργίου του εξ Ιωαννίνων, γεγονός που συνδέεται με τον τόπο όπου διακονεί ο πατέρας του επεσημαίνοντας ότι, «καθένας μπορεί να ερμηνεύσει αυτή τη συγκυρία όπως επιθυμεί. Εγώ, όμως, τη θεωρώ ιδιαίτερη ευλογία για τον π. Γεώργιο, καθώς την ημέρα της χειροτονίας του τιμάται και ο Άγιος του οποίου φέρει το όνομα».
Συνεχίζοντας, ο Σεβ. Ιγνάτιος αναφέρθηκε στην προσωπικότητα και την πνευματική συγκρότηση του νέου κληρικού, τονίζοντας ότι η απόφασή του να εισέλθει στις τάξεις του Ιερού Κλήρου αποτελεί καρπό ευλαβείας, οικογενειακής ανατροφής και συνειδητής αφιερώσεως στην Εκκλησία. «Διέκρινα την ευλάβειά σου, την τιμιότητα, την ταπείνωση και την απλότητά σου. Εκτίμησα ιδιαίτερα την ευγένεια της ψυχής σου, που με συγκίνησε, και γι’ αυτό σε εμπιστεύθηκα, προκειμένου να αναλάβεις την ευθύνη της ιερατικής διακονίας στην τοπική μας Εκκλησία».
Ακολούθως, ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας υπογράμμισε τη σημασία της ενότητας και της αδελφικής συνεργασίας μεταξύ των κληρικών, διαβεβαιώνοντας τον νέο Πρεσβύτερο ότι τόσο ο ίδιος όσο και η Πρεσβυτέρα του θα βρουν στην τοπική Εκκλησία μια πνευματική οικογένεια. «Θα είστε παιδιά μας και θα έχετε κοντά σας τους αδελφούς κληρικούς, με τους οποίους θα συμπορεύεστε στον κοινό αγώνα για να μεταφέρετε το μήνυμα του Χριστού στις καρδιές των ανθρώπων. Η ενότητα μεταξύ των ιερέων είναι ένα από τα σπουδαιότερα στοιχεία της ζωής μιας ενορίας». Παράλληλα, εξέφρασε τη χαρά του για τη συνέχιση των θεολογικών σπουδών του π. Γεωργίου στη Σχολή Βελλάς και την εμπιστοσύνη του στη μελλοντική του διακονία.
Ολοκληρώνοντας την πατρική του προσφώνηση, ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον πατέρα του νέου Πρεσβυτέρου, π. Θεόδωρο, για την εμπιστοσύνη με την οποία παραδίδει το παιδί του στην τοπική Εκκλησία, επισημαίνοντας ότι «ο φυσικός σου πατέρας, π. Γεώργιε, αποτελεί για σένα ζωντανό παράδειγμα ιερατικής διακονίας. Κοντά σου, όμως, θα βρίσκονται και όλοι οι αδελφοί κληρικοί, για να συμπορεύεστε με αγάπη και ενότητα». Ευχήθηκε δε στον νέο Πρεσβύτερο να πορεύεται πάντοτε με τη χάρη και την ευλογία του Θεού, διακονώντας με ταπείνωση, αγάπη και αφοσίωση τον λαό Του.
Νωρίτερα, ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την εις Αναγνώστην χειροθεσία δύο μαθητών της Γ΄ Γυμνασίου, του Βασιλείου Ανδριανόπουλου και του Στυλιανού Καλατζή. Με την ευκαιρία αυτή, αναφέρθηκε στην οργανωμένη λειτουργία της Ομάδας Αναγνωστών και Ιεροπαίδων της Τοπικής μας Εκκλησίας, υπό την πνευματική καθοδήγηση του εκάστοτε Αρχιδιακόνου. Τέλος, κάλεσε τους πιστούς να προσεύχονται, ώστε ο Θεός να αναδεικνύει παιδιά και νέους που θα αφιερώνονται από μικρή ηλικία στη διακονία της Εκκλησίας.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος απένειμε το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου στον εφημέριο του Ναού, π. Ιωάννη Καμακά, τιμώντας την επί εικοσιπενταετία ευδόκιμη ιερατική του διακονία. Ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας εξήρε το εκκλησιαστικό του ήθος, την υπακοή, τη φιλοτιμία και την προθυμία του στην ανάληψη ευθυνών. Ευχήθηκε να συνεχίσει με υγεία και δύναμη την ιερατική του διακονία, έχοντας στο πλευρό του την Πρεσβυτέρα του, και υπογράμμισε ότι «ο σταυρός που θα φέρεις στους ώμους σου δεν είναι κόσμημα, αλλά υπενθύμιση ότι η ιερατική διακονία έχει και στιγμές Γολγοθά, οδηγεί όμως πάντοτε στην Ανάσταση. Την Ιεροσύνη του Χριστού φέρουμε και πορευόμαστε με τη χάρη του Θεού και πάντοτε με την ευχή του Επισκόπου, όπως μας παρέδωσαν οι Απόστολοι και οι Πατέρες της Εκκλησίας».
