Η ενίσχυση των Δημοκρατικών περιορίζει τα περιθώρια κινήσεων του Λευκού Οίκου στο εσωτερικό, χωρίς όμως να σημαίνει απαραίτητα ότι θα περιοριστεί και η δυνατότητα του Αμερικανού προέδρου να λαμβάνει αποφάσεις στην εξωτερική πολιτική.
Αντίθετα, όπως επισημαίνει σε ανάλυσή του το Politico, η εκλογική ήττα θα μπορούσε να οδηγήσει τον Τραμπ σε ακόμη πιο συγκρουσιακή στάση απέναντι στους Ευρωπαίους συμμάχους, την ώρα που παραμένουν ανοιχτά κρίσιμα ζητήματα, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, η σύγκρουση με το Ιράν και η ενεργειακή κρίση.
Παράλληλα, οι Δημοκρατικοί εμφανίζονται αποφασισμένοι να προχωρήσουν σε εκτεταμένες έρευνες για τις αποφάσεις της κυβέρνησης Τραμπ κατά τα δύο πρώτα χρόνια της δεύτερης θητείας του.
«Βρείτε δικηγόρο», προειδοποίησε ο Δημοκρατικός βουλευτής Ρόμπερτ Γκαρσία, πιθανός επόμενος πρόεδρος της Επιτροπής Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το αμερικανικό μέσο εξετάζει πέντε πιθανά σενάρια για τις συνέπειες που μπορεί να έχει η νέα πολιτική πραγματικότητα στην Ευρώπη. «Προσδεθείτε, έρχεται πολιτικό τρενάκι του τρόμου», ξεκινά την ανάλυσή του το αμερικανικό μέσο.
1. Η Ευρώπη κινδυνεύει να πληρώσει το τίμημα της δυσαρέσκειας Τραμπ
Ορισμένοι έμπειροι παρατηρητές θεωρούν εξαιρετικά πιθανό ο Τραμπ να αντιδράσει στην εκλογική ήττα αυξάνοντας την πίεση προς την Ευρώπη.
«Πρέπει να προετοιμαστούμε όχι για πιο αρμονικές διατλαντικές σχέσεις, αλλά για μεγαλύτερη ένταση και ακόμη περισσότερες απαιτήσεις του Τραμπ από την Ευρώπη», προειδοποίησε ο Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, βετεράνος Γερμανός διπλωμάτης και επί σειρά ετών πρόεδρος της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου.
Οι Δημοκρατικοί θα μπορούν να αμφισβητούν πιο αποτελεσματικά τις επιλογές του προέδρου μέσω των διαδικασιών έγκρισης των κρατικών δαπανών, των κοινοβουλευτικών ερευνών και της επιβολής αυστηρότερων όρων σε νομοσχέδια που επιθυμεί ο Λευκός Οίκος.
Ωστόσο, ο Αμερικανός πρόεδρος διατηρεί σημαντικές εξουσίες στην εξωτερική πολιτική, τη διπλωματία, την εθνική ασφάλεια και το εμπόριο, ενώ ο Τραμπ έχει ήδη αξιοποιήσει εκτελεστικά διατάγματα και αμφιλεγόμενους νομικούς χειρισμούς για να παρακάμψει το Κογκρέσο.
«Ο Τραμπ διοικεί τις ένοπλες δυνάμεις. Έχει τον έλεγχο των δασμών και των εμπορικών συμφωνιών. Διαθέτει το βήμα της προεδρίας. Ακόμη κι αν οι Δημοκρατικοί κατακτήσουν και τα δύο σώματα του Κογκρέσου, μπορεί να ασκεί βέτο στα νομοσχέδια», δήλωσε ο Φιλ Γκόρντον, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας της Κάμαλα Χάρις.
Σύμφωνα με το Politico, ο Τραμπ πιθανότατα θα θελήσει να αποδείξει ότι παραμένει κυρίαρχος των εξελίξεων, επιλέγοντας τη διεθνή σκηνή ως πεδίο επίδειξης ισχύος. Η Ευρώπη βρίσκεται εδώ και καιρό στο στόχαστρο του ίδιου και των υποστηρικτών του MAGA, που υποστηρίζουν ότι θέλουν να τη σώσουν από τον εαυτό της. Πλέον διαθέτουν μόνο δύο χρόνια για να επιδιώξουν αυτόν τον στόχο.
2. Μια ανάσα για την Ουκρανία
Οι περισσότεροι κορυφαίοι Δημοκρατικοί έχουν υποστηρίξει σταθερά την αποστολή βοήθειας στην Ουκρανία, θεωρώντας την ζήτημα υπεράσπισης της δημοκρατίας, του διεθνούς δικαίου και των συμφερόντων εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ.
Η Μπρόνγουεν Μάντοξ, διευθύντρια του βρετανικού ινστιτούτου Chatham House, προειδοποιεί ότι δεν πρέπει να αναμένεται «άμεση σωτηρία για τον Ζελένσκι». «Διότι ακόμη κι αν οι Δημοκρατικοί αποφασίσουν να αρχίσουν να στέλνουν περισσότερα πράγματα στο Κίεβο, συμπεριλαμβανομένων χρημάτων, θα χρειαστούν πραγματικά μήνες για να υλοποιηθεί κάτι τέτοιο, ενδεχομένως ακόμη και χρόνια», εξήγησε.
Η Ουκρανία, ωστόσο, χρειάζεται άμεσα ενίσχυση, ιδιαίτερα πυραύλους Patriot για την αντιαεροπορική της άμυνα, προκειμένου να αντέξει τον χειμώνα και τους συνεχιζόμενους ρωσικούς βομβαρδισμούς.
3. Μια ειρηνευτική συμφωνία στα μέτρα του Τραμπ
Ο Τραμπ εξακολουθεί να παρουσιάζεται ως πρόεδρος της ειρήνης, υποστηρίζοντας ότι έχει τερματίσει οκτώ διεθνείς συγκρούσεις. Παράλληλα, έχει δηλώσει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία θα έπρεπε να είναι ο ευκολότερος προς επίλυση, επιρρίπτοντας ολοένα και περισσότερες ευθύνες στον Βολοντίμιρ Ζελένσκι για την απουσία συμφωνίας.
Ο πρώην Αμερικανός διπλωμάτης Κερτ Βόλκερ εκτιμά ότι ο Τραμπ μπορεί να αγνοήσει τις αντιρρήσεις του Κιέβου και των Ευρωπαίων συμμάχων και να «αρχίσει να αίρει τις κυρώσεις και να συνάπτει επιχειρηματικές συμφωνίες με τη Ρωσία».
«Μπορώ κάλλιστα να τον φανταστώ να το κάνει μονομερώς, δίνοντας εντολή στο αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών να απέχει από την εφαρμογή των κυρώσεων και επιδιώκοντας περισσότερες ενεργειακές συμφωνίες με τη Ρωσία. Έχει συζητήσει με τον Πούτιν το ενδεχόμενο επιστροφής των μεγάλων αμερικανικών εταιρειών στη Ρωσία», ανέφερε.
Αντίθετα, ο Βόλκερ θεωρεί λιγότερο πιθανό να υλοποιηθούν οι απειλές για αποχώρηση από το ΝΑΤΟ ή σημαντική μείωση των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη.
«Ο Τραμπ είναι ουσιαστικά μόνος του σε αυτό το ζήτημα στις ΗΠΑ. Δεν έχει την υποστήριξη ούτε των Δημοκρατικών ούτε των Ρεπουμπλικανών ούτε του Κογκρέσου ούτε των μέσων ενημέρωσης», σημείωσε.
4. Τιμές ενέργειας
Παρά τη σημαντική πτώση των τιμών του πετρελαίου τη Δευτέρα, τη μεγαλύτερη από τον Αύγουστο, το Brent εξακολουθούσε να διαπραγματεύεται στα 108 δολάρια το βαρέλι.
Το Politico επισημαίνει ότι, χωρίς ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης που θα επιτρέψει την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, το ενεργειακό σοκ θα συνεχιστεί, διατηρώντας υψηλό το κόστος ενέργειας στην Ευρώπη και επιδεινώνοντας την κρίση του κόστους ζωής.
Οι επιπτώσεις επεκτείνονται και στις αερομεταφορές. Ο διευθύνων σύμβουλος της Ryanair, Μάικλ Ο’Λίρι, προειδοποίησε ότι χωρίς συμφωνία ο κλάδος θα «αντιμετωπίσει πραγματική κρίση μέχρι τον επόμενο Μάρτιο ή Απρίλιο».
Ο Τραμπ βρίσκεται μπροστά σε δύσκολες επιλογές: να επαναλάβει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις ελπίζοντας σε υποχώρηση της Τεχεράνης ή κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος, να υποχωρήσει ο ίδιος ή να αποχωρήσει από την προσπάθεια επίλυσης της κρίσης, μεταφέροντας την ευθύνη στους Ευρωπαίους και τους Ασιάτες.
Μια νέα στρατιωτική επιχείρηση, που θα μπορούσε να εκτοξεύσει ακόμη περισσότερο τις τιμές της ενέργειας, θα ήταν ιδιαίτερα αντιδημοφιλής στις ΗΠΑ. Ωστόσο, όπως σημειώνει το Politico, η εκλογική ζημιά έχει ήδη γίνει.
5. Πολιτικό χάος στην Ουάσιγκτον και λιγότερος χρόνος για τον υπόλοιπο κόσμο
Το πέμπτο σενάριο αφορά το ενδεχόμενο οι Ηνωμένες Πολιτείες να απορροφηθούν τόσο πολύ από την εσωτερική πολιτική σύγκρουση, ώστε ούτε ο Τραμπ ούτε οι Δημοκρατικοί να διαθέτουν αρκετό χρόνο για την εξωτερική πολιτική.
Η πρώην αντιπρόεδρος Κάμαλα Χάρις προειδοποίησε τον περασμένο μήνα, μιλώντας σε podcast, ότι οι Δημοκρατικοί δεν θα πρέπει να επιχειρήσουν νέα παραπομπή του Τραμπ σε δίκη με το ερώτημα της καθαίρεσης, χαρακτηρίζοντας την πρωτοβουλία «όχι καλή ιδέα».
Ο πρώην δήμαρχος του Σικάγο Ραμ Εμάνουελ έχει επίσης καλέσει τους Δημοκρατικούς να αποφύγουν έναν ανούσιο πολιτικό καβγά και να επικεντρωθούν στην αντιμετώπιση της ακρίβειας, στην αύξηση του ομοσπονδιακού κατώτατου μισθού και στη θέσπιση νέων κανόνων δεοντολογίας για τις τρεις εξουσίες.
Ωστόσο, όπως παρατηρεί το Politico, η Ουάσιγκτον σπάνια καταφέρνει να αποφύγει τις σκληρές πολιτικές συγκρούσεις.
Μάλιστα, ο Τζον Φ. Χάρις του Politico προβλέπει ότι οι αντιπαραθέσεις θα επεκταθούν και στο εσωτερικό των δύο μεγάλων κομμάτων, καθώς αμφότερα καλούνται να αποφασίσουν πώς θα παρουσιαστούν στους ψηφοφόρους στη μετα-Τραμπ εποχή.
«Και τα δύο μεγάλα κόμματα βρίσκονται αντιμέτωπα με κρίσιμες επιλογές σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα παρουσιαστούν στους ψηφοφόρους στην επερχόμενη μετα-Τραμπ εποχή της αμερικανικής πολιτικής», υποστήριξε.
