Σπαραγμός στο Ληξιαρχείο Λάρισας, δίνονται τα πιστοποιητικά θανάτου -Σήμερα η πρώτη κηδεία

Σκηνές αρχαίας τραγωδίας εκτυλίσσονται στο Ληξιαρχείο Λάρισας, από όπου εκδίδονται τα πιστοποιητικά θανάτου για τους νεκρούς της σύγκρουσης τρένων στα Τέμπη.

Οι νεκροί από τη σύγκρουση τρένων στα Τέμπη είναι 57, ένας περισσότερος από τους δηλωθέντες αγνοούμενους με την εξήγηση να είναι ότι κανείς συγγενής του 57ου δεν τον δήλωσε.

Σε όλες τις σορούς γίνεται ταυτοποίηση με DNA. Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις χθες της αναπληρώτριας υπουργού Υγείας Μίνα Γκάγκα: «Η απόφαση είναι να μη δουν οι συγγενείς, να μην έρθουν σε επαφή με τους ανθρώπους που δεν ζουν πια και να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο ψυχοφθόρο για εκείνους».

Με το που γίνεται η ταυτοποίηση σορού, οι συγγενείς ειδοποιούνται από το ΑΤ Λαρίσης να μεταβούν σε ένα από τα ξενοδοχεία της πόλης όπου με την παρουσία ψυχολόγων τους ανακοινώνεται ο θάνατος του συγγενούς του.

Μέχρι στιγμής έχει γίνει η ταυτοποίηση 36 νεκρών.

Ακολούθως εκδίδεται η ληξιαρχική πράξη θανάτου από το ληξιαρχείο Λάρισας, το οποίο καλούνται να λάβουν οι συγγενείς και παραλαμβάνουν τη σορό, σε σφραγισμένο φέρετρο, για να γίνει η κηδεία. Μέχρι στιγμής έχουν ενημερωθεί 11 οικογένειες.

Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με πληροφορίες, πενήντα δύο συγγενείς επιβατών έδωσαν δείγμα DNA, ενώ ελήφθησαν 55 δείγματα από σορούς. Οι διασώστες περισυνέλεξαν περίπου 18 σακούλες με ανθρώπινα μέλη, από τα οποία οι επιστήμονες έλαβαν 26 δείγματα. Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, ακόμα και αν κάποια σορός ήταν αναγνωρίσιμη, η ταυτοποίηση έπρεπε να γίνει με τη μέθοδο DNA.

Σήμερα η πρώτη κηδεία θύματος της τραγωδίας με τα τρένα στα Τέμπη

Ηδη για σήμερα έχει προγραμματιστεί η κηδεία της 34χρονης Αθηνάς Κατσάρα, η οποία ταξίδευε με το τρένο με τον σύζυγό της ο οποίος σώθηκε από τύχη, καθώς τη στιγμή της σύγκρουσης είχε σηκωθεί να πάει στην τουαλέτα. Το ζευγάρι είχε αφήσει γτον δύο ετών γιο τους στην Κατερίνη και είχαν κατέβει στην Αθήνα για το τριήμερο.

Με ειδικό σχέδιο η ταυτοποίηση των νεκρών

Η ιατροδικαστής Αγγελική Ζαγγελίδου μιλώντας στην ΕΡΤ, σημείωσε πόσο δύσκολη είναι η διαδικασία ταυτοποίησης των θυμάτων στα Τέμπη και πόσο προσοχή χρειάζεται σε αυτές τις περιπτώσεις. «Η διαχείριση θανάτων σε μαζικές απώλειες ζωής είναι πραγματικά κάτι πολύ δύσκολο. Απαιτεί προσήλωση, απαιτεί πολύ μεγάλη προσοχή και ταυτόχρονα συνεργασία πάρα πολλών ομάδων και για αυτό δράττομαι της ευκαιρίας πραγματικά να ευχαριστήσω όλους όσοι συμμετείχαν σε αυτή τη διαδικασία. Ήταν μια 15μελής ιατροδικαστική ομάδα από ιατροδικαστές και τεχνικούς. Υπήρχαν τέσσερις ομάδες αντίστοιχων αστυνομικών, οι οποίοι γνωρίζουν το αντικείμενο, συνεργαζόμασταν άμεσα μαζί στον ίδιο χώρο για τις διαδικασίες δαχτυλοσκόπησης, φωτογράφισης, λήψης προσωπικών στοιχείων και υπήρχε και ταυτόχρονα ομάδα σε άλλο χώρο, η οποία ήταν σε άμεση συνεργασία και λήψη δειγμάτων από τους συγγενείς».

Και συνεχίζει: «Επειδή ένας πολύ μεγάλος αριθμός θανόντων στα Τέμπη ήταν σε κατάσταση προχωρημένης κατάστασης καύσης, υπήρχε μια πολύ μεγάλη δυσκολία σε αυτό. Παρόλα αυτά έγινε δυνατή η λήψη από το σύνολο των σορών. Υπάρχει ένα σχέδιο εδώ και λίγα χρόνια, το Σχέδιο Διαχείρισης Μαζικών Απωλειών Ζωής είναι το σχέδιο που ακολουθούμε κάθε φορά σε κάθε πολύνεκρο δυστύχημα. Υπάρχουν διάφορες ομάδες εξειδικευμένου προσωπικού οι οποίες εργάζονται πάνω στο αντικείμενο. Εμείς παίρνουμε τα δείγματα από τις σορούς και δεν ερχόμαστε σε επαφή με τους συγγενείς».

Εντωμεταξύ, τραγικές στιγμές σημειώνονται έξω από το νοσοκομείο Λάρισας, με ανθρώπους να κρατούν φωτογραφίες συγγενών τους ψάχνοντας τους δικούς τους ανθρώπους.

Οπως αναφέρουν πληροφορίες του larissanet.gr, γονείς, αδέρφια και συγγενείς, συντετριμμένοι και δακρυσμένοι, με φωτογραφίες στα χέρια ψάχνουν ένα ψήγμα ζωής για τα αγαπημένα τους πρόσωπα.

Ενας πατέρας που ψάχνει το παιδί του ύστερα από τη σύγκρουση των δύο τρένων στα Τέμπη, ξεσπάει στις κάμερες: «Τίποτα απολύτως δεν γνωρίζουμε, θα μας πάρουν τηλέφωνο μας είπαν. Από την πρώτη στιγμή δώσαμε τα στοιχεία του παιδιού, είμαστε τρεις ημέρες εδώ πέρα και περιμένουμε, χωρίς νέα, χωρίς τίποτα. “Μπαμπά θα καθυστερήσω, θα σε πάρω εγώ τηλέφωνο μην έρθεις πιο νωρίς”, μου είπε ο Ντένης μου. Όποιος έχει κάποιο νέο, το είχε δίπλα του, το οτιδήποτε, ας μας πει. Κάποιος να μας πει αν ήταν εκεί, ή σε κάποιο άλλο βαγόνι».

«Το παιδί μου σε ένα μήνα θα είχε γενέθλια», λέει δακρυσμένη η μητέρα του 22χρονου

Η μητέρα του 22χρονου Ντένη, με δάκρυα στα μάτια έκανε έκκληση σε όποιον γνωρίζει κάτι για τον γιος της να επικοινωνήσει: «Το παιδί μου λέγεται Ντένης Ρούτσι. Το εισιτήριο του ήταν στο βαγόνι 5, στη θέση 22, το οποίο το κλείσαμε ηλεκτρονικά. Δεν είναι ανάμεσα στους τραυματίες, ενώ δεν είναι στους αγνοούμενους προς το παρόν. Δεν έχουμε καμία ενημέρωση που βρίσκεται. Είναι σε ένα βαγόνι από το οποίο σώθηκαν πολλά παιδιά. Κάνω έκκληση προς όλα τα παιδιά, τα οποία βγήκαν από εκείνο το βαγόνι, αν τον είδαν στη θέση 22, αν κάποιος τον αναγνωρίζει από τις φωτογραφίες, παρακαλώ πολύ να με ενημερώσουν, γιατί δεν βρίσκω το παιδί μου.

Μίλησα μαζί του στις 10:50 το βράδυ της Τρίτης (28/2), και το μόνο που μου είπε είναι “μαμά κάθομαι, θα έχουμε καθυστέρηση, θα σε πάρω τηλέφωνο, μόλις φτάσουμε στη Θεσσαλονίκη, να κατέβεις στον σταθμό να με πάρεις”. Μίλησε με μία φίλη του μέσω της εφαρμογής «Messenger» και το τελευταίο του μήνυμα ήταν στις 11:08. Μετά χάθηκε το σήμα. Η κοπέλα του έστειλε ένα μήνυμα στις 11:10 το οποίο δεν το είδε ποτέ. Το παιδί μου είναι 22 ετών και σε ένα μήνα θα είχε γενέθλια. Το παιδί εργαζόταν στη Θεσσαλονίκη και είχε κατέβει στην Αθήνα για το τριήμερο για να δει την κοπέλα του και τους φίλους του. Έχουμε δώσει δείγμα DNA και περιμένουμε».

Ψάχνει τον 34χρονο αδερφό του

Ενας άνδρας ψάχνει τον 34χρονο αδερφό του ο οποίος επέβαινε στη μοιραία αμαξοστοιχία στα Τέμπη, το βράδυ της Τρίτης: «Δεν μπορούμε να τον βρούμε πουθενά. Η οικογένεια δεν γνωρίζει για το που βρίσκεται ο αδερφός μου ο Γιάννης, η αστυνομία το ίδιο. Αμα γνωρίζει κανένας, άμα κάποιος τον είδε σας παρακαλώ να επικοινωνήσει μαζί μου. Εχω δώσει δείγμα DNA από χθες (2/3) και περιμένω. Ο αδερφός μου πήρε το τρένο από Αθήνα και πήγαινε στο σπίτι του στην Κατερίνη. Μιλήσαμε μαζί για τελευταία φορά λίγο πριν τις 11 το βράδυ».