Ο βουλευτής Α’ Αθηνών της ΝΔ Νικήτας Κακλαμάνης είναι ο νέος πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Μετά από ονομαστική ψηφοφορία, ο κ. Κακλαμάνης συγκέντρωσε την ευρύτατη πλειοψηφία του Σώματος. Επί 297 ψηφισάντων, 247 βουλευτές ψήφισαν «ναι», ενώ 50 δήλωσαν «παρών».
Ο κ. Κακλαμάνης είναι ο 14ος πρόεδρος του Κοινοβουλίου και αναλαμβάνει καθήκοντα κατά την εικοστή (Κ’) περίοδο Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, διαδεχόμενος, στο τρίτο τη τάξει πολιτειακό αξίωμα, τον παραιτηθέντα Κωνσταντίνο Τασούλα.
Στους 247 βουλευτές που ψήφισαν υπέρ της υποψηφιότητας του Νικήτα Κακλαμάνη για τη θέση του προέδρου του Κοινοβουλίου περιλαμβάνονται οι βουλευτές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, της Ελληνικής Λύσης, της ΚΟ «Σπαρτιάτες» και η πλειοψηφίας των ανεξάρτητων βουλευτών.
Τα 50 «παρών» προέρχονται από τους βουλευτές του ΚΚΕ, της ΚΟ «Νίκη», της Νέας Αριστεράς και της Πλεύσης Ελευθερίας. Τέλος, απουσίαζαν ο πρόεδρος της ΚΟ «Νίκη», Δ. Νατσιός, ο βουλευτής του ιδίου κόμματος, Ν. Βρεττός και η ανεξάρτητη βουλευτής Ρ. Χρηστίδου.
Ο τέως πρόεδρος της Βουλής και βουλευτής Ιωαννίνων της ΝΔ, Κωνσταντίνος Τασούλας, προτάθηκε από τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας.
«Στην αίθουσα αυτή δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι»
Με ιδιαίτερη συγκίνηση και αίσθημα ευθύνης ανέλαβε σήμερα τα καθήκοντά του ο 14ος Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Νικήτας Κακλαμάνης. Σε μια ομιλία γεμάτη προσωπικές αναφορές, ιστορικές μνήμες και μηνύματα ενότητας, ο κ. Κακλαμάνης ευχαρίστησε το Σώμα για την εμπιστοσύνη που του έδειξε, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Η ψήφος σας ένωσε και πάλι το κοινοβούλιο απ’ άκρη σ’ άκρη».
Ο νέος Πρόεδρος δεν παρέλειψε να ανατρέξει στην προσωπική του πορεία, ξεκινώντας από το 1990, όταν εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής, και καταλήγοντας στη σημερινή στιγμή, την οποία χαρακτήρισε ως «τον τερματισμό ενός πολιτικού μαραθώνιου δρόμου». Συγκινημένος, ανέφερε: «Δε θα μπορούσα ποτέ να διανοηθώ ως μικρό παιδί που κάποτε έπαιρνε το πλοίο από την Άνδρο για να σπουδάσει και να γίνει γιατρός, ότι θα ζούσε σήμερα μια τέτοια κορυφαία στιγμή». Με σεμνότητα και ευγνωμοσύνη, ευχαρίστησε τόσο τους συναδέλφους του, όσο και τους Αθηναίους, λέγοντας: «Στους ανθρώπους που με έζησαν και τους έζησα επί δεκαετίες, που εξακολουθούν μέχρι σήμερα να επενδύουν σε μένα με μια ψήφο καρδιάς».
Η ομιλία του κ. Κακλαμάνη επικεντρώθηκε στις αξίες που πρέπει να διέπουν τον δημόσιο βίο και την κοινοβουλευτική λειτουργία. Εξήρε τον ρόλο της Βουλής ως «έναν ζωντανό οργανισμό με διευρυμένη αποστολή και ιδιαίτερη φυσιογνωμία», τονίζοντας πως «η πολιτική ως η ‘μεγίστη τέχνη’ απαιτεί από εμάς τις ηθικές και διανοητικές αρετές του Αριστοτέλη: θάρρος, εγκράτεια, προσφορά, μεγαλοψυχία, σύνεση, δικαιοσύνη, σεβασμό». Υπογράμμισε δε την ανάγκη για ενότητα, επικαλούμενος τα λόγια του Κωνσταντίνου Καραμανλή: «Η Ιστορία διδάσκει ότι οι Έλληνες ό,τι κερδίζουν στον πόλεμο το χάνουν στην ειρήνη», και πρόσθεσε: «Σας προκαλώ ανοιχτά να τον διαψεύσουμε όλοι μαζί».
Ο Πρόεδρος κάλεσε τους 300 βουλευτές να λειτουργήσουν ως πρότυπα για την κοινωνία, σημειώνοντας: «Δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, μικροί ή μεγάλοι, γαλάζιοι, πράσινοι ή κόκκινοι… Υπάρχουν απλώς 300 πρόσωπα που μπορούν να αποτελέσουν πρότυπα για τον ελληνικό λαό. Αρκεί να το θέλουν».
Αναφερόμενος στην ανάγκη συλλογικής δράσης, δήλωσε πως η Βουλή μπορεί να ξεπεράσει τα στενά της καθήκοντα και να αναλάβει κοινωνικές πρωτοβουλίες, όπως έκανε και στο παρελθόν, «με κοινές πρωτοβουλίες, φρέσκιες ή δοκιμασμένες ιδέες, μακριά από στεγανά και μικροπολιτικές».
Κλείνοντας την ομιλία του, ο Νίκος Κακλαμάνης επέλεξε να απαγγείλει στίχους του Κωνσταντίνου Καβάφη, δίνοντας έναν λυρικό τόνο στις σκέψεις του για τις προκλήσεις του μέλλοντος: «Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή.
Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις να τες ακολουθείς».
