Σύμφωνα με τις αρχές, τα μέλη του κυκλώματος – μεταξύ των οποίων προϊστάμενοι, υπάλληλοι, αρχιτέκτονες και μηχανικοί – φέρονται να είχαν μετατρέψει την Υπηρεσία σε μηχανισμό παροχής «παράλληλων» υπηρεσιών με αμοιβή. Οι τιμές κυμαίνονταν από 5.000 ευρώ για απλές «διευθετήσεις» έως και 100.000 ευρώ για υποθέσεις αυθαιρέτων ή υψηλών προστίμων.
«Γραφείο εξυπηρετήσεων» με ταρίφα 100.000 ευρώ
Στην καρδιά της οργάνωσης βρίσκονταν επτά βασικά πρόσωπα, μεταξύ αυτών:
- • Η Κ.Θ., προϊσταμένη του Τμήματος Έκδοσης Οικοδομικών Αδειών,
- • Ο Γ.Α., προϊστάμενος του Τμήματος Ελέγχου Κατασκευών,
- • Ο Τ.Κ., αναπληρωτής διευθυντής της Υπηρεσίας Δόμησης,
- • Ο Σ.Ι., υπεύθυνος του Αρχείου,
- • Ο Γ.Ε., υπάλληλος της υπηρεσίας,
- • Ο Κ.Α., εξωτερικός αρχιτέκτονας-μηχανικός,
- • Η Α.Μ., πολιτικός μηχανικός.
Οι μεταξύ τους επικοινωνίες γίνονταν με κωδικοποιημένες φράσεις: «μαρούλια» και «γράσο» τα χρήματα, «ο ξάδερφος» για τον αναπληρωτή διευθυντή. Συναντήσεις εκτός υπηρεσίας, τηλεφωνικές επικοινωνίες μέσω διαδικτυακών εφαρμογών και οργάνωση επαγγελματικού επιπέδου, συγκροτούσαν ένα σύστημα με πειθαρχία, σαφείς ρόλους και ιεραρχία.
Από τη σφραγίδα… στα μετρητά
Ο Κ.Α. φέρεται να κατείχε σφραγίδες της Υπηρεσίας, φακέλους από το Αρχείο, καθώς και 193 φυσικούς φακέλους πολεοδομικών υποθέσεων. Είχε επίσης στην κατοχή του κυνηγετικό όπλο, χάλκινα νομίσματα αρχαιολογικής αξίας, πλήθος πλαστών εγγράφων, καθώς και κερδισμένα δελτία τυχερών παιχνιδιών ΟΠΑΠ – ενδεχομένως για κάλυψη χρηματικών ροών.
Η Κ.Θ., σύμφωνα με το υλικό της δικογραφίας, είχε στήσει «μηχανισμό διεκπεραίωσης» υποθέσεων, προτείνοντας ακόμη και συγκεκριμένους μηχανικούς (μεταξύ αυτών η Α.Μ.) και κρατώντας αιτήσεις στο e-Άδειες μέχρι να βρεθεί πελάτης.
Κατηγορείται ότι λάμβανε κατά περίπτωση 5.000 ευρώ, ενώ στην κατοχή της βρέθηκαν:
- • 478.640 ευρώ μετρητά
- • 21 χρυσές λίρες
- • Μία σφραγίδα της Πολεοδομίας
- • Πλήθος εγγράφων και προσωπικών σημειώσεων
Στο σπίτι της επίσης εντοπίστηκε πληθώρα επώνυμων γυναικείων τσαντών, από Hermès μέχρι Louis Vuitton.
Ο Γ.Α., σύμφωνα με το πόρισμα, προχωρούσε σε ευνοϊκές αυτοψίες, «συμβιβαστικές λύσεις» για αυθαίρετα και φρόντιζε ώστε να μειώνονται τα πρόστιμα. Ο Σ.Ι. παρέδιδε φακέλους και υπηρεσιακά βιβλία στον Κ.Α., έναντι αμοιβής, ενώ είχε στην κατοχή του πιστόλι κρότου, πλαστές πινακίδες αυτοκινήτου, βιβλία πρωτοκόλλου και 10.400 ευρώ μετρητά.
Πώς λειτουργούσε το κύκλωμα – Το μοντέλο δράσης
1. Εντοπισμός πελατών
Μέσω γνωστών, εργολάβων ή με τη μεσολάβηση των Κ.Α. και Α.Μ., εντοπίζονταν ενδιαφερόμενοι που ήθελαν να διευθετήσουν πολεοδομικά θέματα (αναθεώρηση αδειών, νομιμοποίηση αυθαιρέτων, αλλαγή χρήσης κ.λπ.) – ακόμη κι αν δεν πληρούσαν τις νόμιμες προϋποθέσεις.
2. Καθορισμός τιμής
Το τίμημα ποίκιλε. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπήρχε «ταρίφα» ανά υπηρεσία. Οι συζητήσεις γίνονταν πάντα με κωδικοποιημένη φρασεολογία («μαρούλια», «γράσο», «να το φτιάξουμε το σπίτι του ξάδερφου»).
3. Διαχείριση από υπαλλήλους
Οι Κ.Θ., Τ.Κ., Γ.Α., Σ.Ι. και Γ.Ε. παρενέβαιναν στη ροή της υπόθεσης. Είτε με εγγραφές σε βιβλία, είτε με τροποποιήσεις φακέλων, είτε με απευθείας υπογραφές και πλαστογραφήσεις.
4. Παραλαβή ή απόκρυψη φακέλων
Ο Σ.Ι. παρείχε πρόσβαση σε φακέλους. Ο Κ.Α. τροποποιούσε ή κατέστρεφε πρωτότυπα έγγραφα, ώστε να δημιουργείται νέα βάση με πλαστογραφημένα στοιχεία.
5. Ολοκλήρωση της υπόθεσης και απόδοση του «ωφελήματος»
Η επιτυχής ολοκλήρωση συνοδευόταν από καταβολή μετρητών, άλλοτε απευθείας, άλλοτε μέσω τρίτων. Τα ποσά που εντοπίστηκαν δείχνουν τη συχνότητα και το μέγεθος των συναλλαγών.
Ο «τιμοκατάλογος» του κυκλώματος – Ενδεικτικά ποσά ανά εξυπηρέτηση
