Ήδη από χθες, κυβερνητικές πηγές έδωσαν τον τόνο και απέδωσαν την ευθύνη του ναυαγίου σε αγροτοσυνδικαλιστές, λέγοντας ότι αποδείχθηκε πως οι προθέσεις τους ήταν άλλες και σε καμία περίπτωση «η ικανοποίηση δίκαιων αιτημάτων του αγροτικού κόσμου». Στο παρασκήνιο και χθες υπήρξαν αρκετές συζητήσεις, κυρίως μεταξύ του Κώστα Τσιάρα και των αγροτοσυνδικαλιστών Ρίζου Μαρουδα και Σωκράτη Αλειφτήρα από το μπλόκο της Νίκαιας και όχι μόνο, αλλά επικράτησε η σκληρή γραμμή και τορπιλίστηκε η προοπτική μιας συνάντησης με τον πρωθυπουργό στις 13:00, όπως την είχε ανακοινώσει και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης.
Το παρασκήνιο και οι διαβουλεύσεις
Η γραμμή της κυβέρνησης από τη στιγμή που οι αγρότες άρχισαν να εμφανίζουν νέα προσκόμματα ήταν πολύ συγκεκριμένη: δεν θα δεχόταν κανέναν εκβιασμό, με πολιορκητικό κριό τον αριθμό των συμμετεχόντων στο ραντεβού. Στο παρασκήνιο, η κυβέρνηση εμφανίστηκε πιο δεκτική για μια εκπροσώπηση που θα ξεπερνούσε τα 20 άτομα για το ραντεβού στις 13:00, λέγοντας προς τους αγροτοσυνδικαλιστές ότι… αν δεν τους βγαίνει, μπορούν να έρθουν και 23-24 άτομα. Όμως τα μπλόκα επέμεναν ότι είτε θα έρθουν 35 (25 αγρότες, 6 κτηνοτρόφοι, 3 μελισσοκόμοι και ένας αλιέας) είτε δεν θα έρθουν καθόλου.
Όπως ήταν επόμενο, η κυβέρνηση δεν το δέχθηκε, αποδίδοντας τη στάση αυτή σε πλήρη ασυνεννοησία των αγροτοσυνδικαλιστών, με τους νεότερους πιο «θερμόαιμους» να έχουν πλέον πάρει «κεφάλι» στις διαβουλεύσεις. «Δυστυχώς, για ακόμη μια φορά η όποια προσπάθεια διαλόγου από πλευράς της κυβέρνησης, τινάζεται στον αέρα με αποκλειστική υπαιτιότητα μιας μικρής μειοψηφίας εκπροσώπων του πρωτογενούς τομέα, που χρησιμοποιεί τον αγροτικό αγώνα ως άλλοθι για προσωπικές ή εξωθεσμικές επιδιώξεις», έλεγαν το βράδυ από το Μαξίμου.
Μια ξεκάθαρη κόκκινη γραμμή της κυβέρνησης επίσης αφορούσε τους ελεγχόμενους αγροτοσυνδικαλιστές. Αυτό αφορούσε οπωσδήποτε τον Κώστα Ανεστίδη από τα Μάλγαρα, που ελέγχεται στο πλαίσιο εισαγγελικής έρευνας για επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, τον επίσης ελεγχόμενο από τα Μάλγαρα Γιώργο Μπότα και τον πρόεδρο των κτηνοτρόφων της Μαγνησίας Κώστα Τερζάκη. Ο κ. Τερζάκης εμφανίζεται να σπάει την πρώτη μέρα των κινητοποιήσεων με μια γκλίτσα το παρμπρίζ ενός αστυνομικού αυτοκινήτου στη Νίκαια της Λάρισας.
«Μα σοβαρά περιμένετε να καθίσει ο Μητσοτάκης στο ίδιο τραπέζι με έναν που σπάει αστυνομικά αυτοκίνητα;», φέρεται να ρώτησε ο κ. Τσιάρας τους αγροτοσυνδικαλιστές. Οι συνομιλητές του δεν απάντησαν σιωπώντας, ενώ ο κ. Τερζάκης στο Open το απόγευμα είπε ότι… τα διάβασε από τις εφημερίδες.
Το plan B και το τέλος της επαναστατικής γυμναστικής
Πλέον, μετά το ναυάγιο του τρίτου κατά σειρά προταθέντος ραντεβού από μεριάς Μαξίμου, δεν μένουν και πολλές επιλογές στην κυβέρνηση πέρα από το να επιχειρήσει να εκθέσει την αδιαλλαξία των αγροτικών μπλόκων και να απαντήσει εν τοις πράγμασι με το πακέτο διοικητικών κυρώσεων που έχει ετοιμαστεί για τους ιδιοκτήτες των τρακτέρ βάσει των άρθρων του ΚΟΚ. Επίσης, καλούνται και οι κατά τόπους εισαγγελείς να εφαρμόσουν τη δεύτερη(!) παραγγελία του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για σχηματισμό δικογραφιών με βάση το εδάφιο του ΠΚ για παρακώλυση συγκοινωνιών.
«Η κυβέρνηση, αλλά κυρίως η κοινωνία δεν έχει άλλο χρόνο για εκείνους που με οποιοδήποτε κίνητρο θέλουν να συνεχίσουν την επαναστατική γυμναστική», έλεγαν χθες κυβερνητικές πηγές, προαναγγέλλοντας ότι πλέον η υπόθεση περνά στα χέρια των αρχών, εφόσον δρομολογηθούν κινήσεις κλιμάκωσης.
Βεβαίως, όπως αναγνωρίζουν κυβερνητικά στελέχη, δεν υπάρχει επιχειρησιακή οδός για να… σηκωθούν με γερανούς τα τρακτέρ από τις εθνικές οδούς, συνεπώς και το περιθώριο παρέμβασης της κυβέρνησης είναι εκ των πραγμάτων περιορισμένο. Πολιτικά όμως κυβερνητικά στελέχη που μειοψηφούσαν όλο το προηγούμενο διάστημα και είναι θιασώτες της πιο σκληρής γραμμής, είναι της άποψης ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να εμφανίζεται άλλο να… παρακαλά τους αγροτοσυνδικαλιστές για μια συζήτηση που δεν θέλουν να κάνουν. Επισημαίνουν παράλληλα ότι υπάρχουν και άλλες κοινωνικές ομάδες που παρακολουθούν το εξελισσόμενο σίριαλ με δυσφορία και προσθέτουν ότι όλοι οι αγρότες δεν είναι στα μπλόκα, επισημαίνοντας ότι τα μέτρα που λαμβάνονται αφορούν πολύ περισσότερους από τους διαμαρτυρόμενους.
