Γράφει η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΟΥ
Η συγκλονιστική καταγγελία της Σοφίας Μπεκατώρου έφερε ξανά στην επικαιρότητα ένα θέμα που απασχολεί πολλές γυναίκες σε όλες τις φάσεις της ζωής τους. Είτε στα 20, είτε στα 15 είτε και μετά τα 30, κάθε μέρα, είναι μια μέρα που μία από εμάς θα μπορούσε να δεχτεί σeξουαλική παρενόxληση ή καkοποίηση.
Aπό την πρώτη στιγμή που η είδηση έγινε γνωστή, τα social media γέμισαν με την απορία “γιατί η Μπεκατώρου δεν μίλησε νωρίτερα”, αφού τα η καταγγελία αφορά συμβάν πριν είκοσι και πλέον χρόνια.
Γιατί δεν μιλά κάποια αμέσως μετά την επίθεση; Γιατί κάποιες κοπέλες αργούν να κάνουν καταγγελία; Μια ειδικός λοιπόν μας εξηγεί απαντώντας στην κλασική ερώτηση που προκύπτει μετά από μια καταγγελία βιασμού.
Η Μαριλού Λεονάρδου, από την ομάδα Ελπί-Ζω που εστιάζει στην ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση κατά της βιας (κατά των γυναικών/ενδοοικογενειακή κ.ο.), σχολιάζει: ” Γιατί δεν μίλησε νωρίτερα; Νομίζω η απάντηση δόθηκε από τα μηνύματα, τα σχόλια, την κριτική, και τον γενικότερο κανιβαλισμό που υπέστη η κοπέλα στο τώρα. Είναι σχεδόν σίγουρο, ή για να είμαστε πιο σωστοί απόλυτα σίγουρο ότι αν μίλαγε τότε θα είχε υποστεί ακριβώς το ίδιο για να μην πούμε και χειρότερο, δεδομένης της τότε ηλικίας της.
Θα καταλήγαμε να την κρίνουμε σαν την πιτσιρίκα που «ρίχτηκε» στον παράγοντα, στον παντρεμένο παράγοντα, προκειμένου να κερδίσει «πόντους» και να είναι πιο εύκολη η επαγγελματική της άνοδος. Θα την κατηγορούσαν σαν «πέτρα του σκανδάλου» και πιθανώς να απέδιδαν όλη την επαγγελματική της πορεία στην υποτιθέμενη σχέση της με τον εν λόγω «κύριο».
Προτίμησε να κρατήσει το στόμα της κλειστό προκειμένου να μην λιθοβοληθεί. Προτίμησε να το περάσει μόνη της προκειμένου να μη λοιδορηθεί. Η μάχη που θα έπρεπε να δώσει, εκείνη την εποχή, ήταν άνιση. Η ζυγαριά έγερνε υπέρ του «κυρίου». Κράτησε μέσα της ένα τόσο σοβαρό και δύσκολο μυστικό. Αλλά αυτού του είδους τα μυστικά σε πνίγουν. Και έρχεται η στιγμή που το βάρος γίνεται ασήκωτο.
Η Μπεκατώρου το πάλεψε για πάνω από 20 χρόνια. Και ήρθε η στιγμή που απλά λύγισε. Τώρα πια όμως έχει και την ηλικία και την γνώση και την δύναμη να ανταπεξέλθει σε όλο αυτό. Και το σημαντικότερο δεν έχει ανάγκη κανέναν για να αποδείξει ότι αξίζει. Αυτό πρέπει να πολεμήσουμε. Να σταματήσουμε να καταδικάζουμε τις γυναίκες στη σιωπή, εξαιτίας του φόβου.”
“Υπάρχει κάτι πραγματικά μοναδικό που συμβαίνει στη σeξουαλική επίθεση στον τρόπο που την αντιλαμβανόμαστε ο οποίος είναι αρκετά ανάποδα από τον τρόπο που πραγματικά λειτουργεί”, λέει στους NY Times η Kimberly A. Lonsway, ψυχολόγος και διευθύντρια της οργάνωσης End Violence Against Women International. “Αυτή που δέχεται την επίθεση αμφιβάλλει για το τι πραγματικά της συνέβη”.
Στην Αμερική, μόνο περίπου 10 από τα 100 εγκλήματα σeξουαλικής καkοποίησης καταγγέλονται και τρία από αυτά φτάνουν στο δικαστήριο.
Ο Scott Berkowitz, πρόεδρος του Εθνικού Δικτύου RAINN, rαpe, Abuse και Incest, δήλωσε ότι η σύγχυση αλλά και το αίσθημα ενοχής είναι κοινά σε όλες τις γυναίκες: “Πολλές γυναίκες που καλούν την εθνική τηλεφωνική γραμμή, μια από τις πρώτες ερωτήσεις που κάνουν είναι: όντως βιαστηκα;”.
Σύμφωνα με τους ψυχολόγους αυτοί είναι οι πιο συνηθισμένοι λόγοι για τους οποίους οι γυναίκες δεν λένε αμέσως ή δεν λένε ποτέ ότι έχουν υποστεί σeξουαλική επίθεση.
Ντροπή: Παρόλο που η σeξουαλική επίθεση δεν είναι ΠΟΤΕ το λάθος του θύματος, συχνά όσες (και όσοι) το βιώνουν αισθάνονται σαν να φταίνε. Εάν ντρέπεστε για κάτι, είναι λιγότερο πιθανό να το μοιραστείτε με άλλους έτσι δεν είναι;
Φόβος: Φόβος να μην την πιστέψουν, φόβος εκδίκησης, φόβος για το πώς θα αντιδράσουν οι άλλοι και πώς θα φέρονται, φόβος για το πώς θα ανταποκριθεί η αστυνομία.
Αβεβαιότητα: Τα άτομα που βιώνουν σeξουαλική επίθεση μπορεί να μην γνωρίζουν ότι έχουν δικαιώματα. Ως αποτέλεσμα, είναι λιγότερο πιθανό να γνωρίζουν τι θα απαιτούσαν ή δεν θα έπρεπε να κάνουν εάν αποκαλύψουν ότι ήταν το θύμα.
Ενοχή: Μερικές φορές, όταν οι άνθρωποι βιώνουν σeξουαλική επίθεση, ζουν το περιστατικό στο κεφάλι τους ξανά και ξανά, προσπαθώντας να κατανοήσουν τι τους συνέβη. Τα θύμαtα μπορεί να κατηγορούν τον εαυτό τους, γεγονός που οδηγεί σε αισθήματα ενοχής.
‘Αρνηση: Δεν είναι ασυνήθιστο για άτομα που έχουν υποστεί σeξουαλική επίθεση να θέλουν να ξεχάσουν ό,τι συνέβη και να προχωρήσουν. Πιστεύουν ότι μπορούν να το κάνουν αυτό χωρίς να σκέφτονται ή να μιλούν για το τι συνέβη. Επιπλέον, η συζήτηση και η σκέψη για μια τραυματική εμπειρία μπορεί να είναι επώδυνη, επομένως, οι άνθρωποι μπορεί να το αποφύγουν με κάθε κόστος.
