Όταν ένας άνθρωπος έχει μία αλλεργία, το σώμα του παράγει κάποια αντισώματα τα οποία μεταφέρονται στα κύτταρα που απελευθερώνουν ισταμίνη (και άλλες χημικές ουσίες) προκαλώντας έντονη ανοσολογική αντίδραση. Η ισταμίνη προκαλεί πρήξιμο στη μύτη και τα μάτια σε μία απόπειρα να εμποδίζει τα αλλεργιογόνα να εισέλθουν στο σώμα αλλά και φτάρνισμα για να τα απομακρύνει από τη μύτη. Οι αλλεργίες της άνοιξης επηρεάζουν την ποιότητα της ζωής μας γι’ αυτό και η συμβουλή γιατρού για την αντιμετώπισή τους κρίνεται απαραίτητη. Καλό είναι μάλιστα αυτό να γίνεται ήδη από τις πρώτες ενδείξεις τους (ενίοτε, ακόμη και προληπτικά όταν γνωρίζουμε ότι πάσχουμε από αυτές) ώστε να τις κρατάει κανείς σε ύφεση και να μην επιδεινωθούν.
Ο ρόλος της γύρης
Με την άνοιξη να οδηγεί σε πλήρη ανθοφορία ολόκληρο το φυτικό βασίλειο, η γύρη είναι σχεδόν παντού τριγύρω μας αυτή την εποχή. Ενώ μερικά φυτά “χρησιμοποιούν” τα έντομα για να μεταφερθεί η γύρη (που ουσιαστικά δεν είναι παρά τα αναπαραγωγικά κύτταρα των φυτών) για -αρκετά- άλλα φυτά αυτό γίνεται μέσω του αέρα. Οι περισσότερες αλλεργικές αντιδράσεις στη γύρη οφείλονται ακριβώς στο γεγονός αυτό ενώ οι πιο συνηθισμένες “πηγές” αλλεργιών που οφείλονται στη γύρη είναι:
Τα δέντρα : Οι λεύκες, τα πεύκα, τα δέντρα που ανήκουν στην οικογένεια των ελαιοειδών όπως ο φράξος (ή μέλια), τα κυπαρισσοειδή, η άλνος (ή σκλήθρα) κ.α.
Τα αγρωστώδη φυτά : όπως το γρασίδι ή τα δημητριακά
Τα αγριόχορτα ή ζιζάνια: (π.χ, περδικάκι ή παριετάρια)
