«Τὴν ἀνάστασίν σου, Χριστὲ Σωτήρ, Ἄγγελοι ὑμνοῦσιν ἐν οὐρανοῖς, καὶ ἡμᾶς τοὺς ἐπὶ γῆς καταξίωσον ἐν καθαρᾷ καρδία σὲ δοξάζειν».
Αγαπητοί μου πατέρες και αδελφοί, παιδιά μου εν Κυρίω αγαπημένα!
Βιώνουμε και πάλι σήμερα την ανεκλάλητη και απερίγραπτη χαρά της Ανάστασης. Ο θάνατος πέθανε! Οι τάφοι δεν είναι πατρίδα, δεν είναι η τελευταία κατοικία, δεν είναι το τέρμα. Σήμερα γίνονται εφήμερα πανδοχεία, γίνονται αφετηρία για την αιώνια ζωή, γίνονται κυψέλες ανάπλασης και ελπίδας. Ο Κύριος νίκησε τον θάνατο. Ο Λυτρωτής άδειασε τον Τάφο Του, για να μας δείξει ότι στην κοινή Ανάσταση θα αδειάσουν όλοι οι τάφοι της ανθρωπότητας.
Η Ανάσταση του Χριστού δεν είναι μύθος! Είναι γεγονός, που το τραγουδούν οι Άγγελοι, που το χαίρονται οι άνθρωποι, που το μισούν και το πολεμούν οι δαίμονες. Είναι γεγονός, που το βιώνουν οι πιστοί μέσα στις εκκλησιές, καθώς κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα του Αναστημένου Ιησού. Η Ανάσταση του Χριστού είναι γεγονός που παρηγορεί, που θεραπεύει, που φωτίζει, που αναπλάθει τα κομμάτια του συντριμμένου ανθρώπου.
Οι Άγγελοι τραγουδούν και οι άνθρωποι δοξάζουν. Δοξάζουν Αυτόν, που με τον θάνατό Του σκότωσε τον θάνατο. Αυτόν, που με την Ταφή Του άδειασε τους τάφους. Αυτόν, που με τον πόνο Του συμπόνεσε τους ανθρώπους. Οι πιστοί δοξάζουν τον Νικητή του θανάτου σε μια εποχή που αγαπάει τον θάνατο. Δοξάζουν τον Αναστημένο Χριστό σ’ έναν κόσμο που σκοτώνει τα παιδιά του στα πεδία των μαχών, στις μήτρες των γυναικών, στα πεζοδρόμια των ναρκωτικών, στα προαύλια των σχολείων, στις διαδρομές των ανήθικων απολαύσεων, στα τραπέζια των παράνομων συναλλαγών, στις γωνιές των προδομένων ονείρων. Οι πιστοί δοξάζουν τον Αναστημένο Χριστό με τις καθαρές καρδιές τους, με τα χαμόγελα της καλοσύνης, με τη συμπεριφορά της ευγένειας, με τις θυσίες της αγαπητικής προσφοράς και ελεημοσύνης. Δοξάζουν τον Αναστημένο Χριστό με τη μετάνοια για τα λάθη τους, με τη συγχώρεση που δίνουν, με την αγκαλιά που ανοίγουν, με την απλοχεριά της καλοσύνης. Δοξάζουν τον Χριστό με τη συμμετοχή τους στα πασχαλινά τραπέζια της χαράς, τα οποία, όμως, έχουν νόημα μόνον όταν ξεκινούν από την Αγία Τράπεζα της Εκκλησιάς, για να αναστηθεί μέσα στην ύπαρξη του πιστού που κοινωνάει μαζί Του. Οι χριστιανοί δοξάζουν τον Λυτρωτή με την αρετή τους, με τη δική τους ανάσταση από τις πτώσεις των παθών, με τη δική τους επιστροφή από τη χώρα της αμαρτίας.
Σε μία εποχή που δεν εκτιμάει τη ζωή και απαξιώνει τον άνθρωπο, εμείς ας υμνούμε με καθαρές καρδιές την Ανάσταση του Χριστού. Ας φυλάξουμε την ενότητα της πίστης, την κοινωνία της αγάπης, τον θησαυρό της οικογένειας, τη συγκρότηση μιας τίμιας ζωής, τους δεσμούς της ανθρωπιάς, το φως της ελπίδας. Τίποτε δεν μπορεί να νικήσει Αυτόν που νίκησε τον θάνατο. Ούτε το κακό, ούτε το ψέμα, ούτε το μίσος, ούτε η φτήνια μπορούν να πληγώσουν τον Αναστάντα Χριστό. Ας παραμένουμε συνδεδεμένοι μαζί Του με τα άγια μυστήρια. Ας καλλιεργούμε μεταξύ μας τους δεσμούς της ομόνοιας και της καθαρής αγάπης. Τότε θα καταξιωνόμαστε να είμαστε τα παιδιά της Ανάστασης, οι επίγειοι άγγελοι, που διασαλπίζουν τη χαρά και την ελπίδα της ζωής. Σας το εύχομαι ολόψυχα με όλη μου την πατρική αγάπη. Χρόνια πολλά, αναστάσιμα, χαρούμενα, ελπιδοφόρα και φωτεινά!
Με αναστάσιμες ευχές και πατρική αγάπη
Ο Μητροπολίτης σας
† Ο Δημητριάδος Ιγνάτιος
