Πώς θα μπορούσε ο Τραμπ να πλήξει το Ιράν: Βάσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες και δύο αεροπλανοφόρα

Το λιμάνι της Ντα Νανγκ στο Βιετνάμ ετοιμαζόταν να υποδεχθεί αυτή την εβδομάδα το αεροπλανοφόρο Nimitz των ΗΠΑ, όταν άλλαξε ξαφνικά ρότα προς τη Μέση Ανατολή, όπου μαίνεται η σύγκρουση Ισραήλ-Ιράν.

Εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου διαβεβαίωσε, μεν, ότι οι δυνάμεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή παραμένουν σε «αμυντική διάταξη», μολονότι τα τελευταία 24ωρα συγκεντρώνονται μαχητικά αεροσκάφη, βομβαρδιστικά και το δεύτερο αμερικανικό αεροπλανοφόρο στην περιοχή, ωστόσο, εν μέσω σεναρίων για άμεση εμπλοκή της Ουάσιγκτον στη σύρραξη, όλοι έχουν στραμμένο το βλέμμα στον Ντόναλντ Τραμπ, που ανέβασε χθες ακόμη περισσότερους τους τόνους, καλώντας το Ιράν σε «άνευ όρων παράδοση».

Διπλωματική λύση ή στρατιωτική δράση; Τι θα επιλέξει ο Τραμπ για το Ιράν -Κρίσιμες οι επόμενες ώρες

Κι ενώ ο ανώτατος ηγέτης του ισλαμικού καθεστώτος, αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, διαμηνύει ότι «η μάχη ξεκινά», προειδοποιώντας «δεν θα δείξουμε έλεος στους σιωνιστές», ο Τραμπ απάντησε στις απειλές του Ιράν για πλήγματα κατά αμερικανικών βάσεων ότι, αν οι ΗΠΑ δεχθούν καθ’ οιονδήποτε τρόπο επίθεση, η Τεχεράνη θα βιώσει «την πλήρη ισχύ των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων σε άνευ προηγουμένου επίπεδα».

Οι βάσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή

Μέχρι στιγμής οι ΗΠΑ έχουν βοηθήσει το Ισραήλ στην αναχαίτιση ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων και drones, ενώ ο Τραμπ φέρεται να έβαλε βέτο σε ισραηλινό σχέδιο για την εξόντωση του Χαμενεΐ, σε μια πιθανή ένδειξη αυτοσυγκράτησης.

Αλλά η πιθανότητα ιρανικών πληγμάτων κατά βάσεων των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή -αν δεν είναι μια μπλόφα της όποιας στρατιωτικής ηγεσίας έχει απομείνει στην Τεχεράνη- θα προκαλέσει μια σφοδρή -όπως αναμένεται- αμερικανική απάντηση. Εξάλλου, το Ιράν το έχει ξανακάνει το 2020, όταν έπληξε αμερικανική βάση στο Ιράκ.

Στρατηγικά βομβαρδιστικά B-52 των ΗΠΑ μετακινήθηκαν στη στρατιωτική βάση Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό

Χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες παραμένουν στην ευρύτερη περιοχή -κάπου 46.000 σύμφωνα με εκτιμήσεις-, ενώ υπάρχουν εγκαταστάσεις των ΗΠΑ σε τουλάχιστον 19 βάσεις, οκτώ εκ των οποίων θεωρούνται μόνιμες. Ο αριθμός των Αμερικανών στρατιωτών ωχριά, βέβαια, σε σύγκριση με τους 160.000 από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους που μετείχαν στην αρχική εισβολή στο Ιράκ, αλλά τις τελευταίες ημέρες η Ουάσιγκτον ενισχύει τον αριθμό τους στέλνοντας δεκάδες αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού Stratotanker και μαχητικά F-22 και F-35 στην περιοχή.

Αεροπορική βάση Αλ Ουντέιντ – Κατάρ

Η μεγαλύτερη βάση των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή είναι εκείνη του Αλ Ουντέιντ, στο Κατάρ, που δημιουργήθηκε στον απόηχο του πρώτου πολέμου του Κόλπου.

Από την πτώση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν, η βάση αυτή αποτελεί τον κύριο κόμβο αεροπορικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ και της Βρετανίας στον Περσικό Κόλπο. Φιλοξενεί κάπου 11.000 Αμερικανούς στρατιώτες και πάνω από 100 πολεμικά αεροσκάφη, ανάμεσά τους στρατηγικά βομβαρδιστικά (όπως Β-52), εναέριου ανεφοδιασμού (όπως τα KC-135), κατασκοπευτικά και drones MQ-9 Reaper.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επισκέφθηκε στις 15 Μαΐου τη βάση Αλ Ουντέιντ στο Κατάρ
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επισκέφθηκε στις 15 Μαΐου τη βάση Αλ Ουντέιντ στο Κατάρ /

Η αεροπορική αυτή βάση έχει έκταση 12,3 τ. χλμ. και διαθέτει δύο διαδρόμους προσαπογείωσης, μήκους 3.750 μ. έκαστος. Το Κατάρ έχει δαπανήσει τα τελευταία χρόνια περίπου 8 δισ. δολάρια για τον εκσυγχρονισμό της βάσης αυτής, και μια ιρανική επίθεση στο Αλ Ουντέιντ θα διατάρασσε τις εγκάρδιες σχέσεις της Τεχεράνης με την Ντόχα.

Όπως και το Κουβέιτ, το Κατάρ φέρεται να περιόρισε τη χρήση των βάσεων για επιχειρήσεις κατά του Ιράν, αλλά το Αλ Ουντέιντ θα ήταν ένα χρήσιμο εφαλτήριο για τις ΗΠΑ προκειμένου να εξαπολύσουν πλήγματα κατά στόχων στη Μέση Ανατολή.

Αεροπορική βάση Άιν Αλ Άσαντ – Ιράκ

Η αεροπορική βάση Άιν Αλ Άσαντ ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη των ΗΠΑ στο Ιράκ στη διάρκεια της επιχείρησης «Ιρακινή ελευθερία».

Οι ΗΠΑ στέλνουν δεύτερο αεροπλανοφόρο στη Μέση Ανατολή

Υπολογίζεται ότι περίπου 2.500 Αμερικανοί στρατιώτες βρίσκονται στη χώρα, σε βάσεις όπως η προαναφερθείσα και η Union III. Ωστόσο, παραμένει ερωτηματικό η παρουσία τους στην περιοχή, καθώς οι ΗΠΑ αναμενόταν να σταματήσουν μέχρι τον Σεπτέμβριο του τρέχοντος έτους τη συμμαχική επιχείρηση που ξεκίνησαν πριν από 11 χρόνια για την εξουδετέρωση της απειλής του ISIS.

H βάση Άιν Αλ Άσαντ, στο δυτικό Ιράκ, φαίνεται ότι στοχοθετήθηκε την περασμένη εβδομάδα από τρία drones, καθώς φούντωναν οι φλόγες της σύγκρουσης Ισραήλ-Ιράν, μετέδωσε το Associated Press. Αναλυτές εκτιμούν ότι τα drones, που αναχαιτίστηκαν, είχαν εξαπολύσει πληρεξούσιοι του Ιράν κι όχι η ίδια η Τεχεράνη.

Η ίδια βάση, πάντως, είχε δεχθεί επίθεση με έντεκα πολεμικές κεφαλές από το Ιράν τον Ιανουάριο του 2020 σε αντίποινα για την εξόντωση του στρατηγού των Φουρών της Επανάστασης, Κασέμ Σολεϊμανί, που είχε διατάξει ο Ντόναλντ Τραμπ.

Ομάδα κρούσης του αεροπλανοφόρου Νίμιτς των ΗΠΑ

Στην περιοχή του Περσικού σπεύδει το αεροπλανοφόρο Νίμιτς, ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου, με πλήρωμα 5.000 ανδρών λόγω «έκτακτης επιχειρησιακής ανάγκης», ανέφερε πηγή από την πρεσβεία των ΗΠΑ στο Βιετνάμ, όπου επρόκειτο να καταπλεύσει αρχικά το πλοίο στις 20 Ιουνίου.

Το αεροπλανοφόρο με τους δύο πυρηνικούς αντιδραστήρες μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα 30 κόμβων. Μεταφέρει εννέα μοίρες μαχητικών αεροσκαφών και συνοδεύεται από αντιτορπιλικό κλάσης Arleigh Burke με τηλεκατευθυνόμενους πυραύλους και καταδρομικό κλάσης Ticonderoga, επίσης με τηλεκατευθυνόμενους πυραύλους, σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ.

Ομάδα κρούσης του αεροπλανοφόρου Καρλ Βίνσον

Ήδη στην ευρύτερη περιοχή -και συγκεκριμένα στην Αραβική Θάλασσα- επιχειρεί ένα άλλο αεροπλανοφόρο, το Καρλ Βίνσον, συνοδεία τεσσάρων ακόμη πολεμικών πλοίων των ΗΠΑ, που είχαν αναπτυχθεί στον Κόλπο του Άντεν ως φόβητρο για τους αντάρτες Χούθι της Υεμένης, συμμάχους της Τεχεράνης.

Το Νίμιτς, που είχε προγραμματιστεί από καιρό να αντικαταστήσει το Καρλ Βίνσον, αναμένεται να φθάσει περί τα τέλη του μήνα στην περιοχή, και τα δύο αεροπλανοφόρα και οι ομάδες κρούσης τους αναμένεται να παραμείνουν, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, στη Μέση Ανατολή προτού το δεύτερο αναχωρήσει για τη βάση του στο Σαν Ντιέγκο.

Αεροπορική βάση Ντιέγκο Γκαρσία

Οι ΗΠΑ έστειλαν στις νήσους Τσάγκος στον Ινδικό Ωκεανό βαριά βομβαρδιστικά Β-2 καθώς κλιμακώνονταν οι εντάσεις με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα τον Απρίλιο.

Έξι βομβαρδιστικά stealth απογειώθηκαν από το Μισούρι και προσγειώθηκαν στην αεροπορική βάση Ντιέγκο Γκαρσία. Όταν ρωτήθηκε τότε ο Τραμπ αν οι ΗΠΑ ετοιμάζονταν να πλήξουν ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, απάντησε: «Το Ιράν δεν μπορεί να αποκτήσει πυρηνικό όπλο, κι αν αποτύχουν οι συνομιλίες, πιστεύω ότι θα είναι μια πολύ κακή μέρα για το Ιράν».

Με τα βομβαρδιστικά Β-2 οι ΗΠΑ θα είναι σε θέση να εξαπολύσουν διατρητικές βόμβες GBU-57A/B προκειμένου να καταστρέψουν βαθιά κρυμμένες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν.

Οι ΗΠΑ είχαν αρχίσει τους τελευταίους μήνες να ενισχύουν τις δυνάμεις τους στη Μέση Ανατολή και τον Μάιο το Πεντάγωνο έστειλε μαχητικά στη βάση στον Ινδικό Ωκεανό για την προστασία των εγκαταστάσεων εκεί. Τον Μάρτιο είχαν μετακινηθεί μεταγωγικά C-17 και αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού KC-135 στις νήσους Τσάγκος, ενώ περί τα τέλη του ίδιου μήνα οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι έστειλαν αρκετά ακόμη αεροσκάφη A-10 Warthogs στη Μέση Ανατολή με 300 άνδρες.

Βάση Αριφτζάν – Κουβέιτ

Οι ΗΠΑ διαθέτουν και μια στρατιωτική βάση πολλαπλών χρήσεων στο Κουβέιτ, όπου σταθμεύουν δυνάμεις της Πολεμικής Αεροπορίας, του Ναυτικού, των Πεζοναυτών και της Ακτοφυλακής της, καθώς και Βρετανοί στρατιώτες.

Η βάση Αριφτζάν χρησιμεύει ως ο κύριος κόμβος logistics, εφοδιασμού και διοίκησης για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και διαθέτει εξοπλισμό αξίας περίπου 5,5 δισ. δολαρίων.
Βάση Ναυτικής Υποστήριξης – Μπαχρέιν

Η βάση Υποστήριξης Ναυτικής Δράσης στο Μπαχρέιν φιλοξενεί την κεντρική διοίκηση των Ναυτικών Δυνάμεων των ΗΠΑ με περίπου 8.300 στρατιωτικούς, πολιτικό προσωπικό του υπουργείου Άμυνας και τις οικογένειές τους.

Η βάση αναπτύχθηκε στη θέση του HMS Jufair, ενός φυλακίου του Βρετανικού Πολεμικού Ναυτικού που ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μεταφέρθηκε το 1971 στις Ηνωμένες Πολιτείες που τη χρησιμοποίησαν για την υποστήριξη επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Αφγανιστάν και του Β’ Πολέμου του Κόλπου.