Για δύο χρόνια μας σταύρωναν λέγοντας ψέματα, πρόκειται για πλεκτάνη υποστήριξε ο πατέρας Αντώνιος σε συνέντευξη που παραχώρησε στο OPEN και στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες», λέγοντας ότι είχε την καλύτερη σχέση με τα παιδιά από την Κιβωτό του Κόσμου.
Ο ιδρυτής της Κιβωτού του Κόσμου στον απόηχο της εισαγγελικής πρότασης για ενοχή, κατήγγειλε μιλώντας στον Σπύρο Χαριτάτο ότι το «δικαστήριο δεν αναζητά την αλήθεια», ενώ δήλωσε έτοιμος να ξεκινήσει «από την αρχή με το ίδιο όραμα και τον ίδιο σκοπό».
«Η ψυχολογία μου είναι πάρα πολύ καλή και δυνατή με την έννοια ότι μέσα από την ιεροσύνη και τη θεία λειτουργία λαμβάνω δύναμη και την πίστη μου στον Θεό ότι δεν ευλογεί το άδικο. Ελπίζω σε εκείνον και για αυτό στέκομαι εδώ μπροστά σας. Παίρνω δύναμη, δεν μου επιτρέπεται να μην είμαι δυνατός γιατί θα πρέπει να παλέψω με κάθε τρόπο να αποδείξω την αθωότητά μου και να φανεί η αλήθεια» σημείωσε ο πατέρας Αντώνιος.
«Για να έχει κάποιος άποψη θα έπρεπε να γνωρίζει, να έχει έρθει στην Κιβωτό του Κόσμου, να έχει ζήσει κάποια πράγματα. Προσπαθήσαμε να αποδείξουμε στο δικαστήριο συγκεκριμένα πράγματα για τα οποία κατηγορούμαστε και τα αποδομήσαμε από άκρη σε άκρη. Το πιο σπουδαίο και η ευλογία από τον Θεό ήταν ότι σε αυτό το δικαστήριο σχεδόν όλοι οι μάρτυρες είπαν ότι όλα αυτά που ανέφεραν ήταν ψέματα, και ονομάτισαν ανθρώπους, μίλησαν για χρηματισμούς και ποσά. Ήταν συνταρακτικά πράγματα. Αν κάποιος τα άκουγε θα έλεγε ότι αυτά έχουν βγει από κάποια ταινία» επισήμανε.
«Δεν υπάρχει λόγος να βρισκόμαστε σε μία τέτοια δίκη»
Κληθείς να σχολιάσει τις παραιτήσεις των δικηγόρων του, είπε: «Δικάζομαι ερήμην αυτή τη στιγμή. Με απόφαση δική μας αποχωρήσαμε γιατί δεν θεωρήσαμε ότι δεν υπάρχει λόγος να βρισκόμαστε σε μία τέτοια δίκη που από την πρώτη μέρα η αίσθηση δική μου και όλων των δικηγόρων, είναι ότι η απόφαση πλέον είχε βγει. Έχω μείνει μόνος ενώ έχω χιλιάδες μάρτυρες» σημείωσε.
Αναφορικά με την κατηγορία σε βάρος του για ηθική αυτουργία επί απειλή, είπε: «Έφτιαξα την Κιβωτό του Κόσμου για να δίνω εντολές να δέρνουν παιδιά όταν εγώ ο ίδιος με την πρεσβυτέρα μου αφιερωθήκαμε σε αυτό το έργο και ξεχάσαμε τη ζωή μας; Μέναμε μέσα στην Κιβωτό όχι γιατί δεν είχαμε ένα σπίτι αλλά για να είμαστε σε εγρήγορση ανά πάσα στιγμή σε ό,τι συνέβαινε, για να μπορούμε να τρέξουμε».
Ο πατέρας Αντώνιος ανέφερε ότι δεν ήταν αργόσχολος, λέγοντας ότι «ο έργο του ιερέα είναι φουλ τάιμ απασχόληση. Θείες λειτουργίες, μυστήρια, εξομολογήσεις. Τη ζωή μας ολόκληρη τη θυσιάσαμε για όλο αυτόν τον κόσμο».
«Μας έλεγαν ότι ενοχλεί το φιλανθρωπικό μας έργο»
Σε άλλο σημείο επισήμανε ότι «ήρθαν τα παιδιά τα ίδια και είπαν μέσα την αλήθεια. Αισθάνθηκα ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν ψάχνουν για την αλήθεια. ‘Ένας από τους βασικούς μάρτυρες κατηγορίας τα πήρε όλα πίσω και η εισαγγελέας του είπε “ξέρεις τι κάνεις αυτή τη στιγμή; θα βρεθείς μέσα για ψευδορκία”. Ο μάρτυρας απάντησε ότι “είτε βρεθώ στη φυλακή σήμερα είτε στο σπίτι μου θα κοιμηθώ ήσυχα γιατί είπα αυτό που είχα να πω”».
Σύμφωνα με τον πατέρα Αντώνιο, η Κιβωτός του Κόσμου ανέβαινε και το έργο «γιγαντώνονταν χάρη στην αγάπη του κόσμου. Ήταν μία συλλογική οργάνωση εξωστρεφής, βασιζόμασταν στον εθελοντισμό. Είχαμε πάνω από 3.000 εθελοντές στην Αθήνα σε όλα τα επαγγέλματα, σε όλες τις εργασίες και ο κόσμος προσέφερε αυτό που μπορούσε». Παράλληλα, κατήγγειλε ότι είχε δεχτεί τηλεφωνήματα από ανθρώπους που του είχαν πει ότι το «φιλανθρωπικό τους έργο ενοχλεί».
«Η γιγάντωση του Κιβωτού παρεμπόδιζε τη χρηματοδότηση άλλων φορέων. Είχαν γίνει παράπονα στον αρχιεπίσκοπο ότι άλλοι φορείς είχαν μαραζώσει οικονομικά λόγω της Κιβωτού» ανέφερε μεταξύ άλλων.
«Μπήκαν στην Κιβωτό μόνο για να διαχειριστούν το λουκέτο»
«Λείπω τρία χρόνια από την Κιβωτό του Κόσμου, αισθάνομαι ότι δεν έχω φύγει ποτέ. Την Κιβωτό του Κόσμου την δημιουργήσαμε εμείς με το είναι μας. Καταθέσαμε τον εαυτό μας σε αυτό το έργο. Δεν είναι τα κτήρια, το έργο μαραζώνει. Έχουν κλείσει δομές, υπολειτουργούν με ελάχιστα παιδιά. Είχαμε σώσει πάρα πολλά παιδιά. Βοηθούσαμε και γέροντες και άλλους ευάλωτους πληθυσμούς».
Ο πατέρας Αντώνιος διέψευσε ότι είχε πολυτελή βίο τονίζοντας: «Δυστυχώς βιώνουμε το άδικο και τι να πω, μερικές φορές μένω μόνος στο σπίτι μου και λέω “Θεέ μου τι άλλο να κάνω;” Πώς να το αντιμετωπίσω εκτός από τον πνευματικό τρόπο, την προσευχή; Αυτή είναι η ζωή μου, δεν ξέρω τίποτα άλλο να κάνω. Είναι ένας σταυρός που εκεί προσβλέπω, εκεί κοιτάω γιατί ο πιο μεγάλος αδικημένος είναι ο Χριστός. Όποιος αδικείται παίρνει και αυτός χάρη. Πονάμε πολύ και κυρίως για το έργο που είναι σε αυτή την κατάντια. Οι άνθρωποι που είναι εκεί πέρα είναι μόνο για να διαχειριστούν το λουκέτο».
«Δεν κρατάω τίποτα αρνητικό μέσα μου για όλα αυτά τα παιδιά. Τους έμαθα να συγχωρούν και να μετανιώνουν και έπιασε τόπο αυτή η καλλιέργεια της αγάπης. Πολλά από αυτά βρήκαν το σθένος να έρθουν στο δικαστήριο και να πουν ότι όλα αυτά είναι ψέματα. Οι ίδιοι οι κατήγοροι αποκάλυψαν όλη την πλεκτάνη».
«Είμαι έτοιμος να ξεκινήσω από την αρχή»
Παράλληλα, δήλωσε έτοιμος να ξεκινήσει «από την αρχή με το ίδιο όραμα και τον ίδιο σκοπό. Ξέραμε ότι το έργο που κάνουμε είναι πάρα πολύ επικίνδυνο. Ήρθαμε σε σύγκρουση με πολλά άρρωστα κατεστημένα της περιοχής και συγκρουστήκαμε. Όταν ήρθα στον Κολωνό, έπεσα σαν τον αλεξιπτωτιστή. Νοίκιαζα ένα μικρό σπιτάκι από την εκκλησία και έβλεπα την πλατεία να σφύζει από πολλά παραβατικά παιδιά. Ήταν απροσπέλαστη αυτή η πλατεία. Έβγαλα τη θεία λειτουργία προς τα έξω με έναν άλλον τρόπο εντάσσοντας όλα τα παραβατικά παιδιά και στο σχολείο και σε δουλειές. Εγώ και η πρεσβυτέρα δώσαμε το αίμα μας για το έργο αυτό. Ξέραμε με τι έχουμε να κάνουμε, κινδυνέψαμε».
«Έχουμε φιλοξενήσει χιλιάδες προσφυγόπουλα. Δυστυχώς βιώνουμε αυτό το μεγάλο άδικο αλλά την ελπίδα μου δεν μπορεί κανείς να μου την πάρει. Κάποτε θα δείτε ότι όλο αυτό περίτρανα θα αποδειχθεί ένα πολύ μεγάλο ψέμα. Είχα πολύ μεγάλη ελπίδα για αυτό το δικαστήριο. Στην ουσία η δίκη έμεινε στη μέση» είπε ο πατέρας Αντώνιος.
Πηγή: Έθνος
