Οι καταθέσεις των εργαζομένων λένε το ίδιο πράγμα με διαφορετικές λέξεις: Ότι η οσμή του υγραερίου ήταν αισθητή, συχνά έντονη, επί πολύ καιρό. Σε τέτοιο βαθμό ώστε κάποιες εργάτριες αναγκάζονταν να καλύπτουν τη μύτη και το στόμα τους για να ανασαίνουν.
Επιπλέον, κι αυτό είναι στοιχείο κρίσιμης σημασίας, είχε παραμεληθεί εντελώς η εκπαίδευση των εργαζομένων για τα πρωτόκολλα ασφαλείας και τις ενέργειες που θα έπρεπε να γίνουν, αυτόματα, σε περίπτωση ατυχήματος ή κινδύνου. Κανείς δεν είχε εκπαιδευτεί και κανείς στη Βιολάντα δεν είχε φροντίσει να εκπαιδεύσει τους συναδέλφους του, αν μη τι άλλο για να διασωθούν εάν κάτι πήγαινε στραβά.
Οι καταθέσεις των μαρτύρων δόθηκαν στις αρχές Φεβρουαρίου, προς ένα κλιμάκιο από υψηλόβαθμα στελέχη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Όσα αναφέρονται σε αυτές τις μαρτυρίες δεν αφήνουν πολλά περιθώρια παρερμηνείας για το αν τα προβλήματα της Βιολάντα -πρωτίστως η διαρροή προπανίου και η έλλειψη μέριμνας για τη διάσωση σε απρόοπτους κινδύνους, ατυχήματα κ.λπ- ήταν γνωστά ή όχι στους διοικούντες
«Ο ιδιοκτήτης μου έδωσε το σχέδιο για να κάνω νέα γραμμή αερίου παρότι δεν έχω πτυχίο εγκαταστάτη»
Ο εργάτης Χ.Π. που εκτελούσε χρέη υδραυλικού όπως κατέθεσε, χωρίς να έχει το σχετικό πτυχίο, είπε ότι είχε αντιληφθεί την οσμή «σαν υγραέριο, στις τουαλέτες και στη λάντζα στο κτίριο 2» τουλάχιστον δυο μήνες πριν την φονική έκρηξη ενώ στη συνέχεια όπως είπε το θέμα της οσμής του το είχαν αναφέρει και κάποιοι εργαζόμενοι. Κατέθεσε ότι ενημέρωσε ο ίδιος προφορικά τον ιδιοκτήτη της μπισκοτοβιομηχανίας και μαζί με τον διευθυντή παραγωγής πήγαν στις τουαλέτες για να βρουν τι μυρίζει σαν αέριο «αλλά δεν καταφέραμε να εντοπίσουμε κάτι». Ο ίδιος είπε ότι στην συνέχεια ενημερώθηκε άτομο που ασχολείται με τις εγκαταστάσεις αερίων ο οποίος περί τα μέσα Δεκέμβρη επισκέφτηκε το εργοστάσιο και έκανε μετρήσεις. «Στις τουαλέτες την συγκεκριμένη ημέρα δεν εντόπισε κάτι. Στους χώρους παραγωγής επίσης που ελέγξαμε μαζί δεν εντόπισε υγραέριο».
Σε ερώτηση των ανακριτικών αρχών τι απαντούσε στο προσωπικό για για την οσμή που συνέχιζε να υφίσταται είπε ότι «μου είχε πει ο διευθυντής παραγωγής να λέω ότι η οσμή είναι από τους βόθρους μέχρι να δούμε τι έχει γίνει». Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι κατέθεσε περί απώλειας πίεσης αερίου στους φούρνους «η οποία ήταν έντονη τον τελευταίο ενάμισι μήνα. Δεν ήταν στα καθήκοντα μου να το ελέγξω και να το διορθώσω». Ακόμα ο Χ.Π. είπε ότι όταν δεν είχε να κάνει κάποια υδραυλική εργασία βοηθούσε τον οποιοδήποτε εργαζόμενο κυρίως στο κουβάλημα ενώ είπε ότι «πριν 8 χρόνια ου ανατέθηκε από τον Κωνσταντίνο Τζιωρτζιώτη να προβώ στην εγκατάσταση νέας γραμμής αερίου προπανίου προκειμένου να υποστηρίξει τη γραμμή παραγωγής των δημητριακών. Ο κ. Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης μου έδωσε το σχέδιο προκειμένου να κάνω την εγκατάσταση όπως και έκανα ενώ ο ίδιος γνώριζε ότι δεν έχω πτυχίο εγκαταστάτη αερίου προπανίου». Διευκρίνισε επίσης ότι δεν γνωρίζει ποιος έκανε το σχέδιο το οποίο του δόθηκε από τον ιδιοκτήτη της μπισκοτοβιομηχανίας.
Κανένα πρωτόκολλο ασφαλούς εκκένωσης
Σε ό,τι αφορά στο πρωταρχικής σημασίας ζήτημα της εκπαίδευσης των εργαζομένων στα πρωτόκολλα ασφαλείας, αυτοπροστασιας, ασφαλούς εκκένωσης κ.ο.κ. σε περίπτωση κινδύνου, η ιδιοκτησία και η διοίκηση της Βιολάντα φαίνεται πως δεν είχε κάνει το παραμικρό. «Όχι, δεν είχα κάνει κάποια εκπαίδευση» κατέθεσε υπάλληλος που εργάζεται εκεί επί μία δεκαετία. – «Σας είχαν υποδείξει τι θα έπρεπε να κάνετε αν υπήρχε κάποιο πρόβλημα με τον φούρνο;» ρωτήθηκε ένας άλλος εργαζόμενος. Και η απάντησή του ήταν «μου είχαν δείξει κάποια πράγματα, αλλά δεν μου είχαν δείξει τι να κάνω αν πάρει φωτιά ο φούρνος. Υπήρχαν σχέδια εκκένωσης, αλλά δεν μου τα έδειξε ποτέ κανένας. Όσο καιρό βρισκόμουν εκεί, δεν είχαμε κάνει κάποιου είδους εκπαίδευση. Πριν από την έκρηξη, δεν άκουσα τίποτα, καμία ηχητική ειδοποίηση. Μετά από την έκρηξη άκουσα ένα μικρό ηχητικό συναγερμό»
«Έβαζα την μπλούζα στη μύτη για να μην εισπνέω. Ο προϊστάμενος μου είπε να μη φοβάμαι, δεν θα γίνει έκρηξη»
Δραματική είναι η κατάθεση μιας εργαζόμενης στη Βιολάντα, η οποία τόνισε πως έφτασε στο σημείο να καλύπτει τη μύτη της με την μπλούζα, για να καταφέρει να εισπνεύσει: «Είμαι εργαζόμενη στην επιχείρηση τα τελευταία 10 έτη περίπου. Συγκεκριμένα απασχολούμαι στο κτίριο 2 σε διάφορα πόστα της γραμμής παραγωγής. Για το περιστατικό της έκρηξης ενημερώθηκα τηλεφωνικά από συγγενή μου. Υπήρχε μια οσμή στον χώρο που εργαζόμουν. Από τον Δεκέμβριο του 2025 και έπειτα, δηλαδή τους τελευταίους 2 μήνες περίπου και όσο περνούσαν οι μέρες η οσμή ήταν πιο έντονη. Στον χώρο της παραγωγής, σε κάποια σημεία, όπως πίσω από τα ψυγεία που υπήρχαν κάτι σαν αποχετεύσεις, αλλά ιδιαίτερα στις τουαλέτες και στη λάντζα υπήρχε έντονη οσμή υγραερίου.
»Την τελευταία εβδομάδα έμπαινα στον χώρο της τουαλέτας βάζοντας τη μπλούζα μου μπροστά στη μύτη μου ώστε να μην εισπνέω. Επειδή είχα φοβηθεί πολύ μήπως γίνει κάποια έκρηξη ενημέρωσα τον προϊστάμενό μου. Του ανέφερα την ύπαρξη αυτής της οσμής υγραερίου στις τουαλέτες και για τον κίνδυνο έκρηξης. Και εκείνος μου αποκρίθηκε να μη φοβάμαι, ότι είναι εκείνος εκεί για μας».
«Γνώριζαν το πρόβλημα και δεν έκαναν την δουλειά τους»
Μία σχετικά νέα εργαζόμενη ανέφερε στην κατάθεσή της ότι «δούλευα στην πτέρυγα Β’ όπου έγινε το περιστατικό, στη γραμμή παραγωγής μπισκότων. Είχα αντιληφθεί μία οσμή περίπου 4 μήνες πριν και την προσδιορίζω στον χώρο της τουαλέτας. Η μυρωδιά αυτή την προσδιορίζω σαν υγραέριο και όχι σαν να μυρίζει η αποχέτευση. Από ό,τι μου είχαν πει οι συνάδελφοί μου, είχαν ενημερώσει την κα Ν., δεν θυμάμαι το επώνυμο της, και είχα επαναπαυτεί σε αυτό, όμως δεν είχε γίνει κάποια εργασία μετά από αυτή την ενημέρωση, γιατί συνέχισε να μυρίζει, η οσμή παρέμεινε. Υπήρχαν τεχνικοί που γνώριζαν το πρόβλημα και δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους, με αποτέλεσμα να διογκωθεί το πρόβλημα και να γίνει η έκρηξη».
«Έτσουζαν τα μάτια μας»
Τα ίδια περίπου περιέγραψε μία ακόμη υπάλληλος της Βιολάντα, τονίζοντας ότι η μυρωδιά ήταν τόσο έντονη, ώστε έκανε τα μάτια της να τσούζουν. Παράλληλα, η ίδια πρόσθεσε πως ενημέρωσε σχετικά τους προϊσταμένους της: «Εργάζομαι στο εργοστάσιο από το 2002, στο κτήριο που έγινε η πυρκαγιά. Την ημερομηνία της έκρηξης δεν εργαζόμουν. Τις τελευταίες 15 μέρες πριν από τη φωτιά, είχα παρατηρήσει μια παράξενη οσμή στις τουαλέτες του κτηρίου 2. Μαζί με τη συγκεκριμένη οσμή, έτσουζαν τα μάτια μου. Δεν έμοιαζε με οσμή βόθρου, αλλά ούτε και με καθαρή οσμή υγραερίου. Δεν μύριζα αυτή την οσμή σε άλλο σημείο του κτιρίου 2. Ενημέρωσα την προϊσταμένη της βάρδιας μου για τη μυρωδιά. Τη μυρωδιά αυτή την είχε παρατηρήσει και η ίδια. Ως απάντηση, μου έλεγε ότι έχει ενημερώσει τους υπεύθυνους. Την ίδια οσμή είχε μυρίσει και το υπόλοιπο προσωπικό της βάρδιας μου. Άκουσα ότι αυτή τη μυρωδιά την είχαν μυρίσει οι (η μάρτυρας αναφέρει τα ονόματα εννέα συναδέλφων της) και κάποιες άλλες που δεν θυμάμαι. (…) Αυτές είχαν ενημερώσει την υπεύθυνη της βάρδιας. Είχα προβληματισμό, μήπως η μυρωδιά είναι μυρωδιά υγραερίου. Τον προβληματισμό αυτό τον μετέφερα και στην υπεύθυνη της βάρδιας κι εκείνη μου είπε ότι ενημέρωσε τους υπεύθυνους και της είπαν ότι είναι κάτι στους βόθρους και θα ρίξουν κάτι στους βόθρους».
«Έμοιαζε με οσμή από γκαζάκι υγραερίου»
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η περιγραφή της παρακάτω υπαλλήλου. Αντιλήφθηκα τη μυρωδιά μια φορά το Σάββατο στις 24/1/2026 και σίγουρα άλλη μια φορά κατά το τελευταίο 15νθημερο. »Την αντιλήφθηκα στις τουαλέτες του κτιρίου Β και έμοιαζε με την οσμή από το γκαζάκι του υγραερίου. Το Σάββατο δεν ενημέρωσα κανέναν. Την προηγούμενη φορά όμως που είχα αντιληφθεί τη μυρωδιά ενημέρωσα έναν από τους δύο υπεύθυνους βάρδιας. Άκουσα ότι αυτή τη μυρωδιά την είχαν μυρίσει και άλλες συνάδελφοί μου χωρίς να θυμάμαι ποιες είναι».
Και οι υπόλοιπες καταθέσεις περιγράφουν ουσιαστικά το ίδιο, την ύπαρξη της οσμής και την ενημέρωση των υπευθύνων.
Ενδεικτικά:
– «Δουλεύω στο εργοστάσιο σχεδόν 8-9 χρόνια. Δουλεύω στο κτίριο 2 όπου έγινε το περιστατικό, στην γραμμή παραγωγής μπισκότων. Είχα αντιληφθεί μια οσμή στον χώρο της τουαλέτας. Δεν μου πάει το μυαλό με τι έμοιαζε. Πήγαινα τακτικά και καθάριζα τις τουαλέτες, γιατί μου αρέσει η καθαριότητα. Η μυρωδιά αυτή μύριζε τους τελευταίους 2 μήνες, δεν μύριζε το καλοκαίρι. Η υπεύθυνη βάρδιας το γνώριζε και μας είχε πει ότι θα το μεταφέρει στον κ. Τζιωρτζιώτη».
– «Δουλεύω στο εργοστάσιο Βιολάντα από τον Σεπτέμβριο του 2022. Δουλεύω στο κτίριο 2 που κάηκε, στην γραμμή παραγωγής των δημητριακών στην πρωινή βάρδια. (…) Το Σάββατο που εργάστηκα για τελευταία φορά, υπήρχε έντονη μυρωδιά στην τουαλέτα η οποία βρίσκεται στο κτίριο 2 που έγινε η έκρηξη. Την ίδια οσμή την είχαν αντιληφθεί πρώτη φορά πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων. Την ίδια οσμή είχαν μυρίσει και άλλοι συνάδελφοι και το είχαμε συζητήσει μεταξύ μας. Ο υπεύθυνος βάρδιας, αν δεν κάνω λάθος, πρέπει να είχε ενημερώσει τους ανωτέρους του για την ύπαρξη αυτής της οσμής».
«Δεν είχα αντιληφθεί οσμή» υποστήριξε ο προϊστάμενος παραγωγής
Ο Σ.Μ., προϊστάμενος παραγωγής στο εργοστάσιο της Βιολάντα δίνει κατάθεση στην Πυροσβεστική 36 ώρες μετά το δυστύχημα στο εργοστάσιο. Κοιμόταν στο σπίτι του όταν έγινε η φονική έκρηξη, τα ξημερώματα της Κυριακής προς Δευτέρα, εκείνης της μοιραίας Δευτέρας. Σε ερώτηση από τους διεξάγοντες την προανάκριση, αν του είχε αναφέρει εργαζόμενος οσμή προπανίου- υγραερίου απάντησε: «Όχι ποτέ». και πρόσθεσε ότι ο ίδιος κινείται διαρκώς εντός του εργοστασίου σε όλους τους χώρους και θα το είχε αντιληφθεί αν υπήρχε οσμή κι ότι «θα είχε ενημερώσει τους τεχνικούς».
Ο προϊστάμενος ρωτήθηκε επίσης για το τι περιείχε η υπόγεια αποθήκη κάτω από το κτίριο Β όπου έχασαν τη ζωή τους οι 5 εργαζόμενες. Η απάντηση του είναι πραγματικά συνταρακτική -ως προς την άγνοια του τι επικρατούσε σε έναν τόσο μεγάλο χώρο του εργοστασίου: «Μπορεί να περιείχε άχρηστα υλικά συσκευασίας, κάποιος περισσευάμενος κοιλοδοκός, λαμαρίνες… Δεν ήταν προσβάσιμη η αποθήκη σε όλους».
Ο ειδικός
Ο μηχανολόγος μηχανικός που κλήθηκε από τον υδραυλικό της Βιολάντα να διενεργήσει έλεγχο στεγανότητας του υπόγειου χαλύβδινου δικτύου προπανίου, διαπίστωσε, μέσω των ειδικών οργάνων μέτρησης, έντονη διαρροή αερίου στο υπέργειο δίκτυο. Εκτίμησε ότι προϋπήρχε διαρροή στο υπόγειο δίκτυο. Σημειώνεται ότι οι καυστήρες των φούρνων λειτουργούσαν με προπάνιο από τις δεξαμενές. Στη συνέχεια, με εντολή της πυροσβεστικής άρχισε να μετρά και στους υπόγειους αγωγούς. Είναι ενδεικτικό ότι πριν καν φτάσει στον αγωγό, μέτρησε σε βάθος 60 εκατοστών διαρροή προπανίου που έφτανε στα 2.500 ppm αντί για 0! -όπως θα έπρεπε να είναι η κανονική ένδειξη, αν δεν υπήρχε διαρροή. Κι όμως, στο υπόγειο μέτρησε 6.000 ppm! Ο μηχανολόγος εξήγησε ότι αυτό οφείλεται στην μακροχρόνια διαρροή στον υπόγειο σωλήνα που όταν έφτασε στο σημείο εκρηξιμότητας, πιθανότατα μέσω κάποιου σπινθήρα προκάλεσε την έκρηξη με πολύ δυνατό ωστικό κύμα.
Η κατάθεση του εν λόγω ειδικού, είναι από τις πλέον σημαντικές -και εξίσου τρομακτικές, καθώς αποκαλύπτει ότι, εν τέλει, το φονικό ατύχημα στη Βιολάντα ήταν απλώς θέμα χρόνου να συμβεί. «Σχετικά με την πυρκαγιά, με κάλεσε σήμερα ο υδραυλικός – τεχνικός, προκειμένου να κάνω έλεγχο στεγανότητας του υπόγειου χαλύβδινου δικτύου προπανίου. Πήγα, λοιπόν στο σημείο και τοποθέτησα τα κατάλληλα όργανα και πρεσάρισα το δίκτυο με αέριο άζωτο στα πέντε (5) bar όπου διαπιστώθηκε έντονη διαρροή αερίου (άζωτο) το οποίο σημαίνει ότι προϋπήρχε διαρροή στο υπόγειο δίκτυο, μέσω του οποίου μεταφερόταν το προπάνιο (καύσιμο) από τις δεξαμενές, στους καυστήρες των φούρνων που βρισκόταν στους καυστήρες των φούρνων του χώρου παραγωγής. Παρόν στο σημείο ήταν εκείνη την στιγμή κλιμάκιο της Πυροσβεστικής και συγκεκριμένα η Δ.Α.Ε.Ε. κλιμάκιο της ΕΛΑΣ και από πλευράς εταιρείας παρόντες ήταν ο ιδιοκτήτης κύριος Τζιωρτζιώτης Κων/νος και ο υδραυλικός τεχνικός. Στη συνέχεια έδωσε εντολή ο επικεφαλής της Πυροσβεστικής να αποκαλυφθεί ο υπόγειος χαλύβδινος αγωγός με την έλευση κατάλληλου μηχανήματος (τσαπάκι) και αποκαλύπτοντας ένα μεγάλο τμήμα του αγωγού και με την πρώτη δοκιμή η οποία ήταν στα εξήντα εκατοστά, χωρίς να αποκαλυφθεί ο αγωγός, ο ανιχνευτής έδειξε μεγάλη συγκέντρωση προπανίου στο σημείο των εξήντα (60) εκατοστών, το οποίο επιβεβαιώνει την παρατεταμένη διαρροή προπανίου εντός του εδάφους και συγκεκριμένα έδειξε (2500 ppm) που θα έπρεπε η ένδειξη να είναι μηδενική εάν δεν υπήρχε διαρροή. Εν συνεχεία πήγα με εντολή της αστυνομίας πήγαμε στο χώρο του υπογείου και στο σημείο της γωνίας μπαίνοντας αριστερά, έβαλα πάλι το μηχάνημα σε τρύπα του μπετού από τζενέτια (τρύπες) της κατασκευής του καλουπώματος, και προχώρησα σε μέτρηση και το μηχάνημα έδειξε σε εκείνο το σημείο 6000 ppm.
»Πιστεύω ότι μακροχρόνια διαρροή από τον υπόγειο χαλύβδινο σωλήνα και βρίσκοντας σαθρό έδαφος, εκτονώνονταν στο χώρο του υπογείου και ως βαρύτερο του αέρα, παρέμεινε στο κάτω μέρος του υπογείου χώρου με αποτέλεσμα όταν έφτασε στοσ ημείο εκρηξιμότητας και με την συμβολή πιθανότατα κάποιου σπινθήρα από ηλεκτροκινητήρα προκλήθηκε η έκρηξη με πολύ δυνατό ωστικό κύμα».
Το ξέσπασμα του ολέθρου
Ο Β.Μ. είναι νέος, κάτω των 30 ετών. Του έλαχε να είναι παρών, αυτόπτης μάρτυρας και επιζών μιας κολασμένης τραγωδίας. Προσπάθησε να σώσει συναδέλφους του. Όσα είδε και έζησε στο ξέσπασμα της καταστροφής, θα τον στοιχειώνουν, πιθανότατα για πάντα. Η περιγραφή του είναι απλώς καθηλωτική:
«Είμαι εργαζόμενος στην συγκεκριμένη βιοτεχνία τους τελευταίους 14 μήνες περίπου. Τη συγκεκριμένη ημερομηνία, δηλαδή την 25-01-2026 πήγα στη δουλειά μου στις 22:30 για να αναλάβω την βάρδια μου, έως την ώρα που ακούστηκε η έκρηξη. Συνειδητά δεν έκανα διάλειμμα, για να κάνω την προετοιμασία για την πρωινή βάρδια. Ενώ ήμουν στο ζυμωτήριο και είχα βγει από την είσοδο του ζυμωτηρίου, ήρθα σε μία σύντομη επικοινωνία-συνομιλία με συνάδελφό μου για τα ζυμάρια. Σημειωτέον η απόσταση μεταξύ μας ήταν 10 μ. περίπου, χωρίς φυσικό εμπόδιο. Και αφού τέλειωσε η συνομιλία μας, εκείνη την στιγμή ταυτόχρονα έσβησαν τα φώτα και ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος, που τον παρομοιάζω ως κρότο χειροβομβίδας και είδα με την άκρη του ματιού μου να εκσφενδονίζονται διάφορα αντικείμενα (πάνελ, λαμαρίνες, τμήματα από φούρνους κ.α).
»Από το σημείο που βρισκόμουν, είδα μπροστά μου μία πόρτα που ήταν ανοιχτή. Βγήκα αμέσως έξω από την πίσω πλευρά όπου είναι οι δεξαμενές προπανίου. Πήρα τηλέφωνο την ΕΛΑΣ περί ώρα 04:01. Ταυτόχρονα άκουγα φωνές από το εσωτερικό της εγκατάστασης που καλούσαν σε βοήθεια καθώς άκουγα και τον υπεύθυνο παραγωγής κατά τη νυχτερινή βάρδια, να τους καλεί όλους να βγουν έξω. Τότε ξανά μπήκα μέσα από το ίδιο σημείο που βγήκα μαζί με τον συνάδελφό μου που μιλούσαμε πριν, αλλά δεν καταφέραμε να κάνουμε κάτι, καθώς έπεφταν οι λαμαρίνες και η οροφή και η φωτιά είχε εξαπλωθεί στο κτήριο και βγήκαμε πάλι έξω. Μετά κινήθηκα από την πίσω πλευρά και κινήθηκα προς την μεριά όπου βρίσκεται το κέντρο φυσικής αποθεραπείας και αποκατάστασης και θυμάμαι ότι περνούσα πάνω από κάτι συντρίμμια που είχαν προκληθεί από την έκρηξη.
»Πήγα στο μπροστινό μέρος όπου βρίσκεται το πάρκινγκ και εκεί βρήκα τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Μπήκα στον χώρο όπου βρισκόταν η αποθήκη παραλαβής πρώτων υλών στο διπλανό κτήριο, ώστε να ξαναπάω στο κτήριο που είχε ξεσπάσει η πυρκαγιά, για να βοηθήσω τις γυναίκες της βάρδιας μου οι οποίες είναι και φίλες μου, διότι μέχρι εκείνη την ώρα δεν τις είχα δει. Αφού μπήκα στην αποθήκη, συνάντησα μπροστά μου την Χ., χωρίς να θυμάμαι το επίθετό της, την Λ. Μ. και την Γ. Σ. οι οποίες ήταν αγκαλιασμένες και μέσα στα αίματα. Εν συνεχεία πήγαμε σε μία πόρτα που καταλήγει σε μία σκάλα από την αποθήκη των πρώτων υλών, άνοιξε η πόρτα αλλά επάνω στη σκάλα υπήρχαν πολλά συντρίμμια και τότε κινηθήκαμε προς τις θύρες φόρτωσης των φορτηγών. Η πρώτη θύρα δεν άνοιξε. Άνοιξε η δεύτερη και από εκεί βρεθήκαμε όλοι στο πάρκινγκ. Μετά αναμέναμε τις αρχές να έρθουν και στο σημείο. Το κτήριο καιγόταν σχεδόν ολοσχερώς».
