Περίπου εννέα μήνες χωρίς νέο κρούσμα ευλογιάς συμπληρώνει, σύμφωνα με τον Σύλλογο Κτηνοτρόφων, η Μαγνησία, με τους παραγωγούς να ζητούν πλέον να ανοίξει η συζήτηση για την επόμενη ημέρα της κτηνοτροφίας. Ο πρόεδρος του Συλλόγου Κτηνοτρόφων Μαγνησίας Γιώργος Τερζάκης, μιλώντας στην ΕΡΤ Βόλου και στην εκπομπή του Γιάννη Ξυνόπουλου, περιέγραψε έναν κλάδο που έπειτα από δύο χρόνια περιορισμών βρίσκεται στα όρια των οικονομικών και παραγωγικών αντοχών του.
«Δύο χρόνια τα ζώα είναι κλεισμένα»
Ο Γιώργος Τερζάκης ανέφερε ότι προηγήθηκε συνάντηση εκπροσώπων των κτηνοτρόφων με την Περιφέρεια και τη Διεύθυνση Κτηνιατρικής Θεσσαλίας, με βασικό αντικείμενο την επιδημιολογική εικόνα και τις προϋποθέσεις για την επόμενη φάση. Όπως είπε, η κατάσταση στη Μαγνησία εμφανίζεται σαφώς βελτιωμένη, καθώς έχουν περάσει περίπου εννέα μήνες χωρίς νέο κρούσμα. Η θετική αυτή εικόνα, ωστόσο, έχει πίσω της βαρύ τίμημα. Σύμφωνα με τον πρόεδρο των Κτηνοτρόφων Μαγνησίας, από 100 έως 150 κτηνοτροφικές μονάδες επλήγησαν ή χάθηκαν μέσα στην περίοδο της ευλογιάς, ενώ τα κοπάδια που παρέμειναν ενεργά βρίσκονται ουσιαστικά σε καθεστώς εγκλεισμού εδώ και δύο χρόνια.
«Δύο χρόνια τα ζώα κλεισμένα μέσα», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι οι παραγωγοί προσπάθησαν να εφαρμόσουν τα προβλεπόμενα μέτρα βιοασφάλειας και προστασίας. Παράλληλα αναγνώρισε ότι υπήρξε κρατική στήριξη, σημειώνοντας όμως ότι, κατά την άποψή του, δεν έφθασε στο ύψος που απαιτούσε η πραγματική έκταση του προβλήματος.
«Δεν αντέχουν ούτε οι κτηνοτρόφοι»
Το πρόβλημα πλέον, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν αφορά μόνο τους περιορισμούς στις μετακινήσεις των ζώων, αλλά την ίδια τη βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεων. Καθώς πλησιάζει νέα περίοδος γεννήσεων, οι κτηνοτρόφοι καλούνται να συντηρήσουν ζώα τα οποία, όπως υποστήριξε, δεν έχουν σε όλες τις περιπτώσεις τη διατροφή που απαιτείται, εξαιτίας του αυξημένου κόστους. Ο κ. Τερζάκης θέλησε μάλιστα να αποδομήσει την εικόνα ότι η υψηλότερη τιμή του γάλακτος έχει λύσει τα οικονομικά προβλήματα των παραγωγών.
Όπως ανέφερε, το γάλα προσεγγίζει τα δύο ευρώ, την ίδια στιγμή όμως που έχουν αυξηθεί οι ζωοτροφές, τα καύσιμα και συνολικά το κόστος λειτουργίας μιας μονάδας. Κατά τον ίδιο, το ημερήσιο κόστος ζωοτροφής ανά ζώο, που προηγουμένως βρισκόταν περίπου στο 1,5 ευρώ, πλησιάζει πλέον τα δύο ευρώ. «Δεν είναι ότι το γάλα το πήραμε δύο ευρώ, τσέπη, σωθήκαμε. Δεν είναι έτσι τα πράγματα απλά», τόνισε.
Το κόστος μεταφοράς των ζωοτροφών
Στην εξίσωση προστίθεται και το μεταφορικό κόστος. Ο πρόεδρος του Συλλόγου έφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη μεταφορά 15 τόνων ζωοτροφών από τη Θεσσαλονίκη στον Βόλο, υποστηρίζοντας ότι η επιβάρυνση έχει αυξηθεί κατά περίπου 150 ευρώ εξαιτίας του κόστους των καυσίμων. Για έναν κλάδο στον οποίο οι ζωοτροφές αποτελούν βασικό τμήμα του λειτουργικού κόστους, η αύξηση αυτή μεταφέρεται απευθείας στην κτηνοτροφική μονάδα και περιορίζει, όπως είπε, το όφελος από τις καλύτερες τιμές παραγωγού.
Το βασικό αίτημα: Να βγει η Μαγνησία από την «κόκκινη ζώνη»
Για τον Σύλλογο Κτηνοτρόφων, το επόμενο βήμα είναι σαφές, εφόσον το επιτρέπουν τα υγειονομικά δεδομένα, ζητείται να αρθούν οι περιορισμοί που κρατούν τα κοπάδια σε εγκλεισμό. «Σαν Μαγνησία ζητάμε να απελευθερωθεί από την κόκκινη ζώνη, από τον εγκλεισμό των ζώων», ανέφερε ο Γιώργος Τερζάκης. Η δυνατότητα να βγουν ξανά τα ζώα, σύμφωνα με τον ίδιο, συνδέεται άμεσα με τη διατήρηση των κοπαδιών, την παραγωγή αρνιών και κατσικιών και τελικά με τη δυνατότητα να ξεκινήσει σταδιακά η ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου για τους κτηνοτρόφους που έχασαν τα ζώα τους.
Να ανοίξουν οι μεταβιβάσεις ζώων
Ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα για τον Σύλλογο είναι και η επαναφορά της δυνατότητας μεταβίβασης ζώων. Ο Γιώργος Τερζάκης ζήτησε να εξεταστεί τουλάχιστον η δυνατότητα μεταβιβάσεων εντός της ίδιας περιοχής, χωρίς δηλαδή τα ζώα να μετακινούνται από νομό σε νομό. Έφερε μάλιστα το παράδειγμα ηλικιωμένων κτηνοτρόφων στη Μαγνησία οι οποίοι, εξαιτίας ηλικίας ή προβλημάτων υγείας, δεν μπορούν πλέον να διατηρήσουν τα κοπάδια τους, αλλά ταυτόχρονα, λόγω των υγειονομικών περιορισμών, δεν μπορούν να τα μεταβιβάσουν. «Δεν τους αφήνουν να τα πουλήσουν», ανέφερε, ζητώντας να υπάρξει ειδική πρόβλεψη τουλάχιστον για περιπτώσεις στις οποίες συντρέχουν σοβαροί λόγοι υγείας. Η πρόταση που παρουσίασε δεν αφορά ανεξέλεγκτες μετακινήσεις ζώων. Αντίθετα, όπως εξήγησε, οι κτηνοτρόφοι ζητούν να επιτραπούν μεταβιβάσεις μεταξύ εκμεταλλεύσεων της ίδιας περιοχής όπου οι υγειονομικές συνθήκες το επιτρέπουν.
Η ανασύσταση των κοπαδιών
Το μεγαλύτερο στοίχημα, πάντως, είναι τι θα συμβεί με τους παραγωγούς των οποίων τα κοπάδια θανατώθηκαν. Η δυνατότητα ανασύστασης δεν εξαρτάται μόνο από την αγορά νέων ζώων. Προϋποθέτει ότι θα υπάρχει διαθέσιμο ζωικό κεφάλαιο, δυνατότητα νόμιμης μετακίνησης και μεταβίβασης, οικονομική ρευστότητα αλλά και η βεβαιότητα ότι ένας κτηνοτρόφος που θα ξεκινήσει ξανά θα μπορεί να διατηρήσει βιώσιμη την εκμετάλλευσή του. Ο κ. Τερζάκης συνέδεσε για αυτόν τον λόγο την ανασύσταση με την αύξηση του ζωικού κεφαλαίου στις μονάδες που παρέμειναν ανέπαφες. Η λογική, όπως την περιέγραψε, είναι να μπορέσουν τα υγιή κοπάδια να αναπαραχθούν και στη συνέχεια να δημιουργηθεί δυνατότητα προμήθειας ζώων από παραγωγούς που έχασαν το δικό τους ζωικό κεφάλαιο.
Οι «παλιές πληγές» που παραμένουν ανοικτές
Ο πρόεδρος των Κτηνοτρόφων Μαγνησίας άνοιξε όμως και ένα ακόμη κεφάλαιο, τις οικονομικές εκκρεμότητες που, όπως υποστήριξε, εξακολουθούν να υπάρχουν από προηγούμενες καταστροφές. Αναφέρθηκε στις συνέπειες της κακοκαιρίας Daniel, στις πυρκαγιές και σε ζώα που χάθηκαν ή θανατώθηκαν, ζητώντας να κλείσουν οικονομικές εκκρεμότητες και να δοθεί επιπλέον στήριξη στους παραγωγούς που παραμένουν ενεργοί. «Ζητάμε πράγματα, παλιές πληγές και στήριξη στους νέους να δούμε τι θα κάνουν», σημείωσε.
«Θα παραμείνουμε ή θα πρέπει να φύγουμε;»
Πίσω από τα επιμέρους αιτήματα βρίσκεται πλέον ένα βαθύτερο ερώτημα για το μέλλον της κτηνοτροφίας στη Μαγνησία. Μετά την ευλογιά, τις θανατώσεις ζώων, τον πολυετή εγκλεισμό, το αυξημένο κόστος ζωοτροφών και ενέργειας και τις προηγούμενες φυσικές καταστροφές, ο Γιώργος Τερζάκης περιέγραψε έναν παραγωγικό κλάδο που καλείται να αποφασίσει αν μπορεί να συνεχίσει. «Είμαστε δύο χρόνια με ευλογιά. Θα κάτσουμε; Θα παραμείνουμε; Θα πρέπει να φύγουμε;», ήταν το ερώτημα που έθεσε στον αέρα της ΕΡΤ Βόλου.
Και ίσως σε αυτή τη φράση να βρίσκεται το πραγματικό διακύβευμα της επόμενης ημέρας. Η ανασύσταση των κοπαδιών δεν αφορά απλώς την αντικατάσταση των ζώων που χάθηκαν. Αφορά το αν θα υπάρχουν οι οικονομικές, υγειονομικές και παραγωγικές προϋποθέσεις ώστε οι άνθρωποι που έμειναν χωρίς κοπάδι να μπορέσουν, και να θελήσουν, να ξεκινήσουν ξανά.
